Nadesłane do redakcji

Andrzej Żor
Ropucha. Studium odrzucenia
Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2008

Postać Aleksandra Wielopolskiego (1803-1877), w latach 1862-1863 naczelnika rządu cywilnego Królestwa Polskiego, przez lata przykuwała uwagę Polaków. Margrabia był jednym z najbardziej znanych, a zarazem najbardziej kontrowersyjnych polityków polskich; zwolennik ugody z Rosją, przeciwnik rewolucji społecznej i orędownik organicznych przemian gospodarczych i społecznych, zyskał przydomek \”Ropucha\” jako \”zimny, zamknięty w sobie, nieprzystępny\”. Biografia margrabiego nie kryje tajemnic, niektóre jej fragmenty są wręcz niezwykle szczegółowe, a mimo to pozostaje on postacią mało znaną, gdyż trudno stwierdzić, dlaczego wybrał taką, a nie inną drogę postępowania. W dziejach recepcji działalności i poglądów Wielopolskiego na plan pierwszy wysuwają się rozważania – zresztą wciąż aktualne – czy był mężem opatrznościowym, czy zdrajcą. Książka Andrzeja Żora, kolejna w serii \”Biografie niezwykłe\”, stara się nie tylko przybliżyć postać margrabiego i racje przyświecające jego działaniom, lecz także dostarczyć argumentów, które umożliwią czytelnikowi wyrobienie sobie opinii na temat jego polityki.

Małgorzata Terlecka-Reksnis
Holoubek
Rozmowy
Prószyński i S-ka, Warszawa 2008

Zapis rozmów z wybitnym aktorem, prowadzonych przez wiele lat przy stoliku w kawiarni Czytelnika, w Teatrze Ateneum oraz podczas wyjazdów do Krakowa i Zakopanego. \”Nikt nie nauczył mnie o teatrze więcej niż Gustaw Holoubek\”, wyznaje we wstępie autorka, i nie sposób nie dać wiary jej słowom – wieloletnie rozmowy z wielką postacią sceny składają się na obraz artystycznego i ludzkiego doświadczenia człowieka tak bardzo z teatrem związanego i nim przesiąkniętego. \”Aktor jest zawsze blisko rzeczywistości, tyle że cała jego energia służy przekształcaniu, metaforyzowaniu rzeczywistości. (…) Bo aktorstwo to nic innego jak przekazywanie i jednocześnie tłumaczenie słowa. Lub inaczej: ucieleśnienie, a często wręcz upraszczanie literatury w taki sposób, aby dało się zrobić z niej codzienny użytek\”, mówił Holoubek w 2006 r. na spotkaniu ze studentami aktorstwa i polonistyki. A takie ogólne refleksje przeplatane są prywatnymi wspomnieniami dawnych czasów, miejsc, domu, przyjaźni, miłości, fascynacji i ludzi. To także bardzo osobiste pożegnanie ze zmarłym w tym roku aktorem.

Wydanie:

Kategorie: Bez kategorii

Napisz komentarz

Odpowiedz na treść artykułu lub innych komentarzy