Urodzinowa wystawa Janusza Stannego

Urodzinowa wystawa Janusza Stannego

Zdaniem niektórych, pierwszym dowodem na satyryczny stosunek Janusza Stannego do rzeczywistości jest fakt, że urodził się 29 lutego. Dzięki temu bez oszukiwania, mając lat 70, mógł obchodzić 17. urodziny. W tym roku artysta obchodził je hucznie, wśród tłumu przyjaciół, znajomych, uczniów i fanów. Janusz Stanny uwielbiany jest przez swoich studentów płci obojga – na otwarciu urodzinowej wystawy jego rysunków w warszawskiej galerii Test pojawiło się mnóstwo młodych ludzi. Na wernisażu nie zabrakło wina i tortu ze świeczkami, a wielbicielki rysownika zrobiły mini happening, wzorem cheerleaderek wznosząc baloniki i wielki kartonowy napis: „Stanny girls”. Goście odśpiewali „Sto lat”, a żeby złożyć laureatowi życzenia, każdy – nawet redaktor naczelny „Przeglądu” – musiał odstać swoje w kolejce.
Janusz Stanny urodził się w 1932 r. w Warszawie. Tu na Akademii Sztuk Pięknych w 1957 r. zdobył dyplom. Jego twórczość obejmuje grafikę, plakat, rysunek i film animowany. Obecnie kieruje on pracownią książki i ilustracji w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, a jego rysunki ukazują się regularnie w „Przeglądzie” i „Gazecie Wyborczej”.
Zbiór satyrycznych rysunków pt.: „Słuszna racja” wybranych z prac opublikowanych dotychczas na łamach „Przeglądu” i „Gazety” można oglądać w Warszawie do 22 marca.

KM

„Z jednej strony rozsmakowani beletryści rysunku, z drugiej tnący piórem niczym skalpelem Rozpruwacze. W obu nurtach jaśniały dwa nazwiska. Niemal rówieśni – Janusz Stanny i Andrzej Czeczot. Im zaś genialniejsza była w swym skrócie kreska Czeczota, tym bardziej wyrafinowana graficznie opowieść Stannego” – tak o Januszu Stannym napisał Jan Zielecki.

Janusz Stanny jest laureatem wielu nagród i wyróżnień na wystawach i konkursach w kraju i zagranicą; otrzymał m.in.:
* II nagrodę w konkursie na ilustracje do „Don Kichota” – Buenos Aires, 1966 r.
* złoty medal na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Edytorskiej IBA – Lipsk, 1971 r., 1977 r.
* Złotą Plakietkę na Międzynarodowym Biennale Ilustracji – Bratysława, 1975 r.
* Nagrodę I stopnia Ministra Kultury i Sztuki – 1988 r.
* I nagrodę „Życia Warszawy” za portret satyryczny polityka – 1993 r.
* tytuł Karykaturzysty Roku – 1994 r.
* Nagrodę Ministra Kultury za rok 2000

 

Wydanie: 10/2002

Kategorie: Kultura

Napisz komentarz

Odpowiedz na treść artykułu lub innych komentarzy