Archiwum
Po pracę do Unii
Gdzie nas zatrudnią legalnie, a gdzie długo jeszcze będziemy pracować na czarno ? Andrzej Grzegorczyk skończył dwa lata temu fizykę na Politechnice Warszawskiej. Obronił się na piątkę, szacowna komisja uściskała mu prawicę i z mgr przed nazwiskiem ruszył na poszukiwanie pracy. Chciał zostać na uczelni, ale nie było dla niego miejsca. Krążył po znajomych, znajomych ich znajomych, pisał CV i listy motywacyjne. Tak minął prawie rok. I gdy w lodówce zrobiło się naprawdę pusto, Andrzej dostał pierwszą poważną propozycję.
Moskwa to nie Rosja
W Polsce nadal pokutuje stereotyp, że byłe republiki ZSRR to jeden wielki obszar i jeden radziecki człowiek Barbara Włodarczyk, autorka reportaży „Szerokie tory” – Rwiemy się na Zachód, a pani postanowiła pokazać nam, jak wygląda życie w krajach za wschodnią granicą. Skąd pomysł na serię reportaży „Szerokie tory”? – W ciągu ostatnich lat Wschód stał się obszarem zapomnianym i nieznanym. Polacy chętniej wyjeżdżają dziś na Zachód i lepiej znają tamtejsze realia. Tymczasem byłe
Który ch… precz?!
Zdenerwowałem się w tym tygodniu wyjątkowo, tak że – do czego nie lubię się przyznawać – trzęsły mi się ręce. Otóż jakiś polityk, a nawet chyba i poseł, bo to rzadko w parze chodzi, którego nawet nie zapamiętałem z nazwiska, ponieważ mówił do mnie przez radio, w chwili kiedy byłem zajęty prowadzeniem samochodu po polskich drogach, wygłosił do mnie apel o uczciwość. Ale trzeba przyznać, że robił to chytrze, ponieważ apelował do społeczeństwa, a nie swoich partyjnych i sejmowych kolegów. Poprosił na przykład piekarzy, żeby przestali kombinować z cenami chleba,
Nas nie dogonią
Spółdzielnię w Witkowie zwiedzają delegacje farmerów z państw Unii Marian Ilnicki, prezes Spółdzielczej Agrofirmy Witkowo, dziś podejmuje rolników niemieckich. Za trzy dni przyjadą Szwedzi. Na śniadanie dla gości niemieckich przygotowano szwedzki stół. Ile rodzajów wędlin znalazło się na półmiskach, nie byłem w stanie policzyć. Wszystkie pochodziły z własnej przetwórni mięs, a surowca dostarczyła tamtejsza hodowla. Zwierzęta wykarmiono paszą ze spółdzielczych łąk. W pełni ekologiczną, bo naturalny nawóz wytworzyły zwierzęta. Spółdzielcza Agrofirma Witkowo
Kościół przed referendum
Abp Muszyński, o. Oszajca i o. Dostatni: Spełnia się europejska wizja papieża Obecny papież jest tak silną i profetyczną osobowością, wywarł tak znaczący wpływ na sposób sprawowania posługi piotrowej, że jako pierwszy mógłby nie używać przybranego imienia Jan Paweł II, a być po prostu papieżem Karolem Wojtyłą – twierdzi Luigi Accattoli, włoski publicysta katolicki i jeden z biografów papieża. Historia uzna zapewne tego papieża za wielkiego prekursora integracji europejskiej. A stanie się to za sprawą
Szowinistyczny szyk
Są na świecie państwa. Piękne i piękniejsze. Są w tych państwach miasta. Piękne i piękniejsze. Jest Warszawa najpiękniejsza, stolica kraju piękniejszego. Są w Warszawie dzielnice. Ta piękniejsza to Kabaty. Tak naprawdę ta szykowna, zabudowana nowoczesnymi apartamentowcami dzielnica nie nazywa się Kabaty. Nazwa Kabaty obejmuje tylko część terenu, gdzie znajdziemy najdroższe w Warszawie mieszkania, luksusowe apteki oferujące zmęczonym zarabianiem pieniędzy aparaty regenerujące. Salony win, smakowite wędliniarnie, wyfiołkowane fryzjernie, gabinety odnowy, przywracania i przeszczepiania urody. Do tego
Notes dyplomatyczny
Jest moda na wyszukiwanie ludzi, którzy znają się na Iraku. Więc podpowiadamy – drodzy decydenci, sięgnijcie do Stanisława Turbańskiego, byłego ambasadora w Bagdadzie, bez którego depesz najpewniej do Iraku nasze firmy w takiej liczbie by nie trafiły. Rzecz polegała na znajomości irackich spraw. Po przewrocie i zdobyciu władzy przez partię Baas Turbański jako jeden z pierwszych zorientował się, że nie jest to zwykły pucz, tylko że Baasiści są taką siłą, że trwale przejmą władzę. Napisał więc do Warszawy, by ich poważnie potraktować. Tak też się stało, Polska jako
Kurwiki, orgazmy i owies
Wielce Szanowny Pan Redaktor Jerzy Urban zupełnie jak w piosence: „Umówiłem się z nią na dziewiątą” wpadł w pewną sobotę o dziewiątej rano na randkę z Marią Janem posłem Rokitą oraz posłanką Renatą Beger, w której oczach na widok eleganckiego garnituru Szanownego Redaktora coś zamigotało. Oczywiście, urodą J.U. nie dorównał panu Niemczyckiemu – Banderasowi, który stał się jedną z najlepszych partii Rzeczypospolitej: przystojny tak jak wymowny, zaś wymowny tak jak bogaty. Kilka koleżanek z różnych sfer oraz kół
Burza w aktorskiej rodzinie
Holoubek, Zapasiewicz, Komorowska odwracają się od prezesa Łukaszewicza Trzask łamanej pałeczki. Prospero – władca, mag niszczy swą czarodziejską różdżkę. Przegrał. Jest wypalony wewnętrznie, zgorzkniały. Boso, w rozciągniętym swetrze odchodzi z lekturą młodości pod pachą. – Do rządów doczesnych zdawałem się niezdolny – mówi. To kulminacyjna scena z „Burzy” Szekspira. W Teatrze Polskim Prospera gra Olgierd Łukaszewicz. – Ta rola oddaje obecny stan mego ducha – mówi mi po opadnięciu kurtyny.
