Wpisy od Jerzy Danton
Janusz Głowacki – żarliwy szczęściarz
CHARAKTER (Z) PISMA Jest to typ podróżujący. Z wypraw czyni swoją dziedzinę, esencję życia. Ten myśliwy, władca, ma skłonności do liczenia na szczęśliwą gwiazdę. Szczery, odważny, zapalczywy i hojny – bywa jednak nieostrożny, nieugięty, samolubny i nadmiernie impulsywny. W pracy jawi się jako człek błyskotliwy – pod warunkiem że sam jest sobie panem. Nie może żyć bez nieoczekiwanych sytuacji. Uwielbia wyruszać w świat przygód, nie wiedząc, co go czeka. Lubi kusić los, goniąc za szczęściem. Nie cierpi hipokryzji,
Edward Redliński – wojowniczy entuzjasta
CHARAKTER (Z) PISMA To człowiek aktywny, dynamiczny i… urodzony pod szczęśliwą gwiazdą. Główne wady: przesadnie wymagający, niecierpliwy, nietolerancyjny. Lubi być wyrocznią. Najsłabszym jego punktem jest brak zręczności dyplomatycznej. Lubi służyć pomocą w ciężkich chwilach. Nie cierpi wytrwale czekać. Uwielbia science fiction, istoty pozaziemskie, przestrzeń kosmiczną – słowem, wszystko, co ma się nijak do naszej szarej rzeczywistości. Wprawdzie nie ma to nic wspólnego z grafologią, ale forma „Nie wolno Pani” sugeruje dobitnie, iż dyplomatą pan
Ewa Bem – takt i roztropność
CHARAKTER (Z) PISMA „Był sobie raz pasza, cicho-sza, cicho-sza…”. Któż nie pamięta tej zabawnej piosenki opowiadającej o strapieniach pewnego paszy, marzącego o zielonej trawie i szemrzących rzekach. Ów pasza zupełnie pozbawiony był otóż zmysłu praktycznego. Pani Ewa nigdy nie bywa całkowicie zadowolona – trzeba jej zawsze jeszcze czegoś więcej. To marzycielka, która może zmienić się w straszliwą oportunistkę, jeśli będzie miała ku temu powody. Czuła i pełna wdzięku, potrzebuje tony serdeczności
Cezary Pazura – żarliwy pozer
CHARAKTER (Z) PISMA Jego charakter jest trochę nierozsądny, łącząc w sobie fantazję i dążenie do eksperymentów z zuchwałością. Trudno wyobrazić sobie, aby pozostawał choć pięć minut w jednym miejscu. Dotyczy to tak sfery duchowej, jak i materialnej. Nigdy nie używajcie wobec niego przemocy, bo każdy pretekst jest dlań dobry, by odejść. Posiada dużo osobistego czaru, lecz wierność nie jest jego mocną stroną. Z trudem opanowuje potrzebę uwodzenia, które jest dla niego pasjonującą grą. Bywa
Majka Jeżowska – pogrążona we własnym „Ja”
CHARAKTER (Z) PISMA Czarująca elokwencją, towarzyska, urocza oraz dowcipna – jej sekretem jest to, iż obserwuje świat przez niemal nieprzenikniony dla innych pryzmat własnego ego. Lubi sprawiać, aby ludzie ją podziwiali. Chętnie pomaga innym, lecz prawdziwie wytrwała bywa tylko wtedy, gdy wie, że zysk jest absolutnie pewny, a jej nazwisko znajdzie się na czołówkach. Potrafi być bardzo atrakcyjna i nader uzdolniona w sferze handlu. Wie, jak olśniewać ludzi wokół siebie, ale brakuje jej
Elżbieta Adamiak – wytrwałość i mściwość
CHARAKTER (Z) PISMA Środkowa strefa wstęgi pisma pani Adamiak jest wyższa i obszerniejsza niż elementy nadlinijne i podlinijne (co wskazuje na spore wyrachowanie oraz realizm, z ogromną domieszką stronniczości, konserwatyzmu i mnóstwa fanatyzmu). Naciska bardzo mocno ręką na papier, więc ma nieugiętą wolę, jest wytrwała, brutalna, nieustępliwa, apodyktyczna i mściwa – potwierdza to m.in. zwrotnie, zawzięcie przekreślone „A” w nazwisku. Haczyk kończący pierwszą majuskułę („Z”) oraz przecinki zamiast kropek nad „i” oznaczają zadziorność i agresywność w konfliktach. Prawdziwa
Krzysztof Tyniec – artysta i wizjoner
CHARAKTER (Z) PISMA Inny niż pozostali, przenikliwy i wrażliwy – pełen wiedzy i fantazji – niezależny i głęboki uczuciowo… Jest skłonny tworzyć futurystyczne projekty. Żyje chwilą obecną według zasady Carpe diem, lecz to nieraz prowadzi go na manowce. Musi nauczyć się ostrożności i patrzenia na wszystko z dystansu. Rozrzutny – bywa zbyt szczodry i otwarty wobec ludzi, często więc staje się ofiarą oszustów i pasożytów. Czarujący i kapryśny, niby lekkomyślny – są to jednak tylko pozory. W rzeczywistości
Jan Nowicki – niezłomna siła EGO
CHARAKTER (Z) PISMA Towarzyski – jego intrygująca osobowość wabi i przyciąga. Bardzo pewny siebie, skłonny do szokującej arogancji, która przysparza mu kłopotów – w akcji bywa agresywny, pełen entuzjazmu i animuszu. W stylu komunikowania się pełen jest gryzącego, przenikliwego dowcipu. Jego namiętności zaś bardzo łatwo generują zazdrość i mściwość. Intelektualnie niezależny, ciekawski, cechują go druzgocąca ironia, cynizm i umiłowanie plotek. Regeneruje się w podróżach i w ruchu na łonie natury… Jeżeli, jak u pana Nowickiego,
Włodzimierz Cimoszewicz – skrupulatność i pedanteria
CHARAKTER (Z) PISMA To wytrwały oraz energiczny człowiek. Jego zaletą jest nader sprawny umysł – bystry i wysoce zorganizowany, błyskawicznie i drobiazgowo analizujący wszelkie detale. Pragnie kontrolować innych – odczuwa ciągły głód informacji, by manipulować ludźmi i okolicznościami. W sferze interesów i spraw finansowych jego intuicja okazuje się wprost niezwykła. Na co dzień ujawnia zdolności negocjatorskie i bywa skutecznym rozjemcą, jednak w walkach na kompromisy stać go bardzo rzadko… albo wcale. Pan Cimoszewicz łączy ze sobą
Jacek Fedorowicz – skryty despota
CHARAKTER (Z) PISMA Nie spocznie, dopóki nie osiągnie celu. Wobec bliskich jest autorytarny, ale solidny jak skała – troskliwy, choć trochę nadopiekuńczy – w kontaktach z nimi żąda wyłączności i jest straszliwie wierny. W towarzystwie okazuje się niezbyt komunikatywny, przedkłada intymność nad salonowe konwersacje. Jawi się jako osobnik uparty, nieuznający różnic i odmiennych punktów widzenia. Jest za to bardzo szczery, obce mu kłamstwo, hipokryzja i przekupstwo… W słowie „Jacek” przeciągnięte ku dołowi i mocno zakończone
