Sylwetki
Z tych czerwonych Radziwiłłów
W rozmowie szanuje rozmówców, niekoniecznie ich poglądy Kiedyś złapano mnie na paleniu w męskiej toalecie. Nauczycielka (uczyła francuskiego) prowadziła mnie korytarzem do gabinetu pani dyrektor. Krzyczała, że teraz to dopiero zobaczę, popamiętam i że jeżeli nie wylecę ze szkoły, to przynajmniej będę miała kłopoty z promocją do następnej klasy. Szłam więc na spotkanie potwora. Gdy jednak znalazłyśmy się w pokoju pani dyrektor, okazało się, że ów potwór sięga mi może do ramienia. – Niech pani już nie krzyczy, a my tu sobie spokojnie porozmawiamy – powiedziała
Urodziła się jako Zielona
Magda Mosiewicz nie da się poprowadzić. O takich jak ona mówi się, że chodzą na luźnych szelkach Kiedyś, jeszcze w czasach liceum, noc zastała ją w górach. Położyła się na mchu pod drzewem i spokojnie zasnęła. – Czego miałabym się bać? – Magda Mosiewicz dziwi się mojemu pytaniu. Później, kiedy jeździła rowerem przez Pustynię Judejską, też nocowała sama pod gołym niebem. Na Zachód wyjechała po raz pierwszy w wieku 18 lat – dzięki życzliwości kompletnie
Podwójny rachunek Kościoła
W Polsce ciągle broni się katolickiego sposobu patrzenia na rzeczywistość Czesław Janik, szef Stowarzyszenia na rzecz Państwa Neutralnego Światopoglądowo Neutrum – Czy Polska jest państwem neutralnym światopoglądowo? – Gdybym odpowiedział twierdząco na to pytanie, to byłaby obraza boska. Mamy ładne zapisy w konstytucji, ale neutralności światopoglądowej nie udało się tam zagwarantować. Wszyscy ateiści czy bezwyznaniowcy z założenia są dyskryminowani, bo ustawa zasadnicza na ich temat milczy. – Czy chce pan powiedzieć, że w Polsce osoby niewierzące są dyskryminowane? – Oczywiście,
Jerzy Bralczyk – egocentryzm i leseferyzm
CHARAKTER (Z) PISMA Nitka w piśmie odręcznym ma kształt wężowy i zarówno od strony ruchu, jak i z zasady unika wszelkich rozstrzygnięć. Forma jest tu oczywiście skrajnie zaniedbana. Tendencji tej odpowiada w charakterze postawa, która musi być określona jako chwiejna, wiotka, a nawet bez wyrazu; brak jej jasno sprecyzowanych celów. Piszący nitką nie podejmuje ostatecznych decyzji, niechętnie przywiązuje się do obcych wyobrażeń, kroczy drogą egoizmu i egocentryzmu (tu: także ślimakowate „c”). Brak wewnętrznej stabilności jest
Andrzej Walicki – człowiek bizon
CHARAKTER (Z) PISMA Bardzo powolne pisanie „pod sznurek” i skłonność do upraszczania form liter oraz stosowania osobliwych łączników to znak, że pan Walicki jest człowiekiem o charakterze dziwnym, rzadko spotykanym. Chociaż funkcjonuje wśród ludzi (girlandowe „m” i „n”), jest im nieraz obcy (starannie wyważone odstępy między wyrazami) – osobowość ma zdecydowanie „marsową”, żyje zagłębiony we własnym świecie myślowym i często manifestuje lekceważenie uznania oraz sławy (niezwykła oszczędność w formie znaków). Dumny i wyniosły materialista,
Nazywali go Pan Zrób to Sam
Adam Słodowy przez ćwierć wieku wychował dwa pokolenia majsterkowiczów Gdy był przedszkolakiem, wypytywał ojca, dlaczego promień słońca przechodzi przez szybę. Ojciec tłumaczył, że światło, biegnąc z punktu A do punktu B, wybiera taką drogę, której czas przebycia jest najkrótszy, nawet gdy musi pokonać dłuższą trasę. – Ale po co promyk światła woli biec dłuższą drogą? – zastanawiał się. Pytanie dręczyło go do momentu, gdy rozkręcił starą lornetkę. W ciągu kilku sekund zrozumiał podstawowe prawa optyki. Miał
Jacek Stachursky – wszystko albo nic!
CHARAKTER (Z) PISMA Już sam autograf i energiczne podkreślenie, które wymagało aż czterech nonszalanckich pociągnięć, to znak, iż pan Jacek jest hojnie przez naturę wyposażony w siłę przekonywania. Umie słuchać… ale przede wszystkim samego siebie. Zdobędzie to, co zechce. A jeśli nie? Nie ma żadnego „jeśli nie”. Majuskuły w nazwisku i sposób ich nakreślenia świadczą o tym, że ów wolny strzelec comiesięczną pensję i urzędowanie „od do” uważa za idiotyzm. Chce wielkiej wygranej lub życiowego interesu (przekreślenia kieruje
Ewa Kasprzak – do boju marsz, do boju…
CHARAKTER (Z) PISMA Osoba kreśląca zaokrąglone litery nie potrafi bezczynnie gnuśnieć w domu, jest łasa na komplementy i ze wszystkich sił pragnie na nie zasłużyć. Sprytnie nagina się do oczekiwań otoczenia, często mówiąc ludziom to, co sami chcieliby usłyszeć. Cierpliwie wysłuchuje zwierzeń i stara się wyciągać innych z tarapatów, lecz bardzo łatwo dotknąć ją nieprzemyślaną uwagą – tu np. schodkowe „M”, „n” i „w” oraz puszyste pętlice w autografie (pretensjonalność, ambicjonalizm i nieco egoizmu w masce usłużności). Gdy strefa środkowa wstęgi
Renata Dancewicz – eklektyczna racjonalistka
CHARAKTER (Z) PISMA Osobliwość pisma jest cechą całościową i musi być percypowana głównie intuicyjnie. Pani Renata na pewno od razu rozpoznałaby swoje zindywidualizowane pismo wśród tysiąca innych. Umiejętnie prezentuje formy kreatywne, samodzielnie kształtowane. Z polotem tworzy osobowość eklektyczną, o niezwykłej głębi. To artystka – choć mogłaby też hodować słonie lub projektować wieżowce. Naturalna rezerwa (duże odstępy między wyrazami) pomaga jej wykuwać swój los bez zbędnego sentymentalizmu czy źle
Ewa Ziętek – wierzę i odczuwam
CHARAKTER (Z) PISMA Nieregularność pisma to znak, że wola ustępuje uczuciu. Pani Ewie brakuje poskramiających sił psychicznych, a jej popędy mogą się swobodnie rozwijać w słabo rozpoznanych kierunkach. Ma tendencję do indywidualizmu. Odrzuca wszelkie ograniczenia oraz ustalone zasady, jest nadwrażliwa, niespokojna i często ulega humorom. Pierwszeństwo mają osobiste życzenia i skłonności. Daje się to łatwo rozpoznać, gdy pismo wypada ze zwyczajnej formy i widoczne są wahania nacisku, położenia oraz szerokości liter. Ona lubi spokój i nie chce
