Sylwetki

Powrót na stronę główną
Sylwetki

Fenomen Kuronia

Jako jeden z niewielu przyznaje się do błędów. Niezwykle uczciwy wobec samego siebie, a to bardzo rzadkie Ostatni polski rewolucjonista. Od dzieciństwa w tym samym mieszkaniu na warszawskim Żoliborzu, z kilkoma parami dżinsowych spodni w szafie. Dwie lewe ręce do garnięcia pod siebie. To „kalectwo” Jacek Kuroń wyniósł z domu. Kiedyś, jeszcze w latach 70. – opowiada w autobiograficznej książce „Wiara i wina” – jego ojciec, przedwojenny socjalista, wziął swych synów na podwórko koło śmietnika (licząc, że tam

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Mistrz i Małgorzata

Siostra Małgorzata Chmielewska: Bieda ma swoją godność. Nie żebrzę, ale mobilizuję do dzielenia się. A to już inna rzecz Habit odsłania trepy oblepione mazistym lessem, gdy człapie męskim krokiem przez podwórze. Właściwie nie kojarzy się z milczącym wpatrywaniem się w krucyfiks. Szeptanie biedakowi: „Kocham cię” też do niej nie pasuje. Mówi wprost: ubóstwo kosztuje tyle i tyle. Symulacja? Wymiana drzwi obrotowych w biurowcu jednej gminy – koszt remontu baraku kolejowego na obrzeżach Warszawy, starego przedszkola w Brwinowie,

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Szymon Bobrowski – Szekspir czy Chomeini?

CHARAKTER (Z) PISMA Ten, kto pisze niedbale, zna niewiele zahamowań. Ruchy są miękkie i niewymuszone. Gdy kryje się za tym duża energia życiowa (tu: jednorodna kreska i bardzo duże rozmiary liter), mówimy o wyluzowaniu i pewności siebie. Pan Szymon jest zatem silny psychicznie, błyskotliwy, ma stalowe nerwy i wrodzone poczucie wyższości nad innymi. Pochyla niektóre litery w lewo (!), zaś inne trzyma w pionie – interesuje go więc przede wszystkim utrzymanie swojej rzetelnie wypracowanej

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Marek Kondrat – magnetyzm i uwodzicielstwo

CHARAKTER (Z) PISMA Oryginał, jakich mało (cudaczna forma litery „M” i połączenie autografu w jedną całość), pan Marek jest niezwykłym zdobywcą (autograf kończy się długą szpilką): chce się spodobać i wywrzeć wrażenie na innych. Literki stawia okrągłe, lecz ich nie pochyla, więc możecie reagować chłodno, lecz wasza rezerwa szybko znika wobec jego charyzmy i – ledwie go poznawszy – chcecie dowiedzieć się o nim czegoś więcej. Sprawia wrażenie, jakby miał za chwilę

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Alfabet Kazimierza Górskiego

Jest jednym z nielicznych ludzi w Polsce, którzy w ogóle nie mają wrogów. Szanowany, lubiany i kochany – przez wszystkich niezależnie od płci, wieku, wykształcenia i statusu społecznego. Krążą o nim legendy i rozliczne anegdotki. Mimo już prawie 83 lat imponuje żywotnością oraz oryginalnym poczuciem humoru. Lubi przebywać wśród ludzi, którym ze swadą chętnie opowiada najprzeróżniejsze facecje. Potrafi się znaleźć w każdej sytuacji, a z całą pewnością można powiedzieć, że jego riposty i puenty przeszły do historii – nie tylko polskiej piłki

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Jerzy Pilch – egocentryk o złotym sercu

CHARAKTER (Z) PISMA Nagłówek trąci oksymoronem, choć wcale nim nie jest. Spójrzmy na nazwisko: zamaszyste „P”, potem malutkie „i”, a kropka nad trzonem tej litery zlewa się z niedbałą nitką kończącą autograf, po którym nie ma już kropki. Wynika z tego, że pan Pilch jest skupionym na sobie egocentrykiem. Mnogość odmiennych, niezwykłych cech w obrazie tego pisma wskazuje na to, że jest człowiekiem bardzo inteligentnym, który – nawet gdyby urodził się w nędzy – bez trudu zdobyłby wykształcenie i uaktywnił wszystkie

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Sumienie lewicy

Aleksander Małachowski 1924-2004 Żegnamy wielkiego patriotę i wybitnego publicystę Bardzo wielu osobom będzie brakowało Aleksandra Małachowskiego, ale to czytelnicy „Przeglądu” wiedzą najlepiej, jak wielką stratą dla polskiej lewicy jest Jego odejście. Tutaj pan Aleksander publikował, niemalże do ostatnich chwil, swoje teksty. Tu miał wiernych Czytelników podzielających Jego poglądy. Wszyscy, którzy Go bliżej znali, wiedzą, z jak wielkim przejęciem mówił o otrzymywanych na adres redakcji licznych listach. Czytelnikom „Przeglądu” nie trzeba udowadniać,

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Jan Kulczyk – rozdziobią nas kruki i wrony?

CHARAKETR (Z) PISMA Pismo małe jest typowe dla ludzi podchodzących do innych z dystansem, działających metodycznie i precyzyjnie. Piszący maczkiem dokładnie zastanawia się, nim podejmie decyzję, jest obowiązkowy i staranny. Zamknięty w sobie koncentruje się na własnych celach. Umiarkowanie, powściągliwość, poczucie rzeczywistości, wyostrzona uwaga, rozsądek i rzeczowa bezstronność – ale też małoduszność – bywają tego odbiciem. Starannie utrzymane odstępy między wierszami i dbałość o dokładne zaznaczenie akapitów sygnalizują klarowny porządek

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Czemu cieniu odjeżdżasz

Marek Sierocki: Czesław Niemen był największym polskim muzykiem XX wieku Odejście Czesława Niemena to strata nie do ocenienia. Według mnie, był największym polskim muzykiem XX w. Mówię to z pełną świadomością. Nie dlatego, że odszedł, tylko dlatego, że stworzył co najmniej kilka płyt będących kamieniami milowymi polskiej muzyki, a także nagrał wiele przepięknych piosenek, w tym utwór, który jest – moim zdaniem – najbardziej ponadczasowy pod słońcem, a dla mnie najważniejszy, jaki kiedykolwiek w życiu słyszałem

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Sylwetki

Edyta Geppert – prostolinijna idealistka

CHARAKTER (Z) PISMA Twardo postawione trzony liter „p” („Geppert”) wskazują na to, że pani Edyta jest osobą zdecydowaną, szorstką, nieżyczącą sobie poddawać się kontroli bądź ograniczeniom. Te trzony zdradzają, że bywa władcza oraz bardzo wymagająca wobec siebie i innych (duży nacisk) – przy czym ujawnia dużo melancholii i fatalizmu. Jej pismo jest pewne, ale usztywnione (usztywnienie wrodzone), jednak pochyla litery w prawo, więc wszystko odczuwa bezpośrednio, a wyraża się jasno, w sposób

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.