Sylwetki
Jan Kobuszewski – dobroduszny sceptyk
CHARAKTER (Z) PISMA Idealistyczny i mało dbający o własną wygodę, dokłada wszelkich starań, by polepszyć byt innych. Nie zaprząta sobie uwagi własnym strojem – wszystko, co nowe, odda biednym. Jego szczodrobliwość wręcz kłóci się często z dobrym wychowaniem. Pana Kobuszewskiego cechuje umiejętność syntetyzowania pojęć i analizowania jednocześnie (uniwersalizm), bowiem niektóre litery stawia oddzielnie, zaś inne łączy ze sobą. Jego literki są duże, okrągłe, lekko pochylone w prawo, co oznacza, że jest śmiały,
Teatr to jest pokusa
Krzysztof Kowalewski aktor teatralny, filmowy. Dla słuchaczy radiowej Trójki ukochany pan Sułek. Debiutował w „Krzyżakach”. Ostatnio wrócił do epopei Sienkiewicza rolą Zagłoby w „Ogniem i mieczem”. Znakomite role w filmach Barei. Gwiazda Teatru Współczesnego. Jego najnowsza kreacja w sztuce „Bambini di Praga” to wydarzenie sezonu. Kiedy Pan zrozumiał, że jest już dorosły? – Gdy poszedłem do szkoły teatralnej. 2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Pana prześladuje? – Straszny sen: nie zdałem matury z biologii
Krystyna Janda – jowialna idealistka
CHARAKTER (Z) PISMA To wojowniczka wielkiego formatu. Wykazuje skłonności do zaciętości w poglądach. Święcie wierzy w swój sukces, angażując się duszą i ciałem we wszystko, co robi. Nie lęka się niebezpieczeństw, jakie niesie ze sobą życie. Pismo pani Jandy okazuje się ekstremalnie duże, zatem jest ona osobą przedsiębiorczą, śmiałą, skłonną do przesady i bardzo władczą. Posługuje się kreską nierozedrganą, więc jej moc psychofizyczna jest wielka. Lekko pochyla litery w prawo, co oznacza, iż jest wrażliwa,
Nie mógłbym być księgowym
Rafał Królikowski Kiedy Pan zrozumiał, że jest już dorosły? – Tak do końca jeszcze tego nie zrozumiałem. Jestem w trakcie pojmowania. 2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Pana prześladuje? – Codzienne wczesne budzenie, bo już czas do szkoły. 3. Czy płakał Pan kiedyś z miłości? – Nie. 4. Co ostatnio najbardziej wyprowadziło Pana z równowagi? – Niekompetencja ludzi. 5. Czy ma Pan taką osobę, której nigdy nie wybaczy? – Wybaczam z natury. 6. Czego ma Pan za dużo? – Napięć.
Bojowa „Hrabina”
Marion hrabina Dönhoff była wybitną dziennikarką, przyjaciółką Polski i sumieniem Niemiec Była pruską arystokratką z krwi i kości, ale należała także do elitarnej arystokracji ducha. Utraciła na Wschodzie wielkie latyfundia, lecz przez lata opowiadała się za pojednaniem z Polakami i Rosjanami. Nastawiona konserwatywnie junkierska córka stała się strażniczką liberalnego państwa i szermierzem tolerancji. Nie kryła sympatii dla pewnych nurtów lewicy, toteż nazywano ją „czerwoną hrabiną”. Jako gwiazda niemieckiego dziennikarstwa, redaktorka naczelna i wydawca hamburskiego tygodnika
Jerzy Stuhr – serdeczność i naiwność
CHARAKTER (Z) PISMA Cechuje go nienawiść do hipokryzji, równie silna jak niezdolność do kłamstwa. Ten człowiek jest wzruszająco szczery. Lojalny, spontaniczny, impulsywny – wszystko, co usłyszy, bierze serio i wierzy w to bezgranicznie. Jego największy problem to naiwność, której jest nieświadom, bo uważa się za sprytniejszego, niż jest w rzeczywistości, i nie dopuszcza myśli, że ktoś może go nabrać. Pan Stuhr łączy litery ze sobą, z czego wnioskujemy, iż posiada umysł analizujący i dedukujący. Litery są wysokie, acz ściśnięte, wąskie, co oznacza,
Potrafię poskromić żądze
Dorota Stalińska aktorka, piosenkarka, poetka. Założycielka Fundacji Nadzieja. Ma na swoim koncie role w filmach: „Roman i Magda”, „Miłość ci wszystko wybaczy”, „Krzyk”, „Seksmisja”, „Dziewczęta z Nowolipek” i „Historia niemoralna”. Zdobyła wiele nagród: kilkakrotnie główną na Festiwalu Jednego Aktora, na Festiwalu Piosenki Aktorskiej, Złote Lwy Gdańskie w latach 1980 i 1983, a także Złotą Kaczkę – nagrodę czytelników miesięcznika „Film”. Kiedy Pani zrozumiała, że jest już dorosła? – Kiedy odeszli moi rodzice. 2.
Hanka Bielicka – magnetyczna diablica
CHARAKTER (Z) PISMA Z pozoru towarzyska, wszędzie roztacza swoje wdzięki, by przekonać nas o swojej niewinności – ale gdy tylko otworzy usta, zaczyna zgrzytać. To egoistka i oportunistka. Lubi wyprowadzać w pole ludzi i bezwstydnie z tego korzysta. Dręczy ją jednak pojęcie dobra i zła. Wszystkie litery pani Hanki są duże, szerokie, lecz niezbyt okrągłe (zawierają sporo kątowatości) – to sugeruje, iż jest osobą śmiałą, przedsiębiorczą, przywódczą, kochającą błyszczeć. Zdarza się jej jednak wpadać w kłótliwość. Bywa wtedy
Staram się nie być furiatem
Cezary Pazura zadebiutował w „Czarnych stopach” Waldemara Podgórskiego. Dwie drugoplanowe role w filmach „Kroll” Władysława Pasikowskiego i „Tato” Macieja Ślesickiego zostały nagrodzone na festiwalu w Gdyni. Kreacja w „Psach 2” Pasikowskiego przyniosła mu międzynarodową nagrodę. Kiedy Pan zrozumiał, że jest już dorosły? – Gdy opuściłem dom rodzinny i poszedłem na studia. Nagle zrozumiałem, że nikt nigdy już nie poda mi rano zupy mlecznej. 2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Pana prześladuje? – Długi korytarz na strychu szkoły,
Ze światem na ty
Ryszard Kapuściński: Przede wszystkim czuję się tłumaczem. Tyle że nie z języka na język, tylko z kultury na kulturę Nie mógł wymyślić pierwszego zdania do „Cesarza”. Udręczony położył się na podłodze w swej pracowni na strychu warszawskiego domu i z tej żabiej perspektywy przypomniał mu się Lulu z Etiopii, który lał, gdzie popadnie. Od likwidowania mokrych plam na butach najjaśniejszego był ścierkowy. Razem z innymi dworzanami opowiadał Ryszardowi Kapuścińskiemu o swej służbie. Reporter podniósł się z podłogi, usiadł przy biurku. Znalazł wreszcie początek
