Szczęśliwi i wkurzeni

Prezydent Łukaszenka wymyślił nowy dekret, na mocy którego obywatel Białorusi nie może przyjmować żadnej pomocy z zewnątrz. Pomagać może tylko on sam, ale ponieważ według niego w kraju jest dobrobyt i wszyscy mają się dobrze, a stopień zadowolenia społecznego zaskakuje nawet najwyższe władze, w związku z tym żadna pomoc nie jest potrzebna. I w taki oto sposób prezydent Łukaszenka zamknął jeszcze jedno kółko, które ma doprowadzić do tego, że będzie prezydentem do końca świata i jeszcze jeden dzień dłużej.
Ale o ile Białorusini są szczęśliwi, to Polacy wyłącznie wkurzeni. Amerykański Instytut PEW przeprowadził w 16 krajach sondaż, który miał ustalić poziom zadowolenia z życia ich mieszkańców. Okazało się, że do niezadowolonych trzeba zaliczyć większość Rosjan, Francuzów i Niemców. O ile jednak w tych krajach był znaczny, to w Polsce ogromny. Wyniósł on 82%, czyli wygląda na to, że u nas nawet niemowlęta są wnerwione.
A kto jest najbardziej szczęśliwy z tego, że na tej planecie żyje? Chińczyk.
Nie może rodzić dzieci więcej niż jedno, pracuje za półdarmo, zalewa świat tanią chińszczyzną, słabej jakości podróbkami i jeszcze się z tego cieszy. A nasz obalił komunę, pomógł obalić mur berliński, wstąpił do NATO i do Unii, wypędził Putina z Ukrainy, fiaty robi lepsze niż Włosi w Turynie, opla lepszego niż Niemcy w Niemczech i jest z tego powodu najbardziej wkurzonym na świecie.
Naprawdę ciekawą naturę mamy.
A różnicę między Chińczykiem a Polakiem może najlepiej zilustruje ten dowcip:
Chinka z Polką napadły na bank i z tego banku zabrały dwa worki. Podzieliły się nimi bez zaglądania do środka, co w nich jest. Po kilku latach spotykają się przypadkowo i Chinka pyta naszą:
– I co było w twoim worku?
– Gówno, a nie pieniądze. Trochę ponad 2 mln dol.
– I co z nimi zrobiłaś?
– A co można zrobić z dwoma milionami? Kupiłam jacht, dwie wille, sportowy samochód, udałam się w podróż dookoła świata i po herbacie. A co było w twoim?
– Niezapłacone rachunki.
– I co z nimi zrobiłaś?
A Chinka uśmiechnęła się i powiedziała: – Powoli spłacam.

Wydanie: 34/2005

Kategorie: Felietony

Napisz komentarz

Odpowiedz na treść artykułu lub innych komentarzy