Ustawa o czystym powietrzu

Ustawa o czystym powietrzu

W 1952 r. 4 grudnia nad Londynem mgła zaczęła gęstnieć. Stężenie dymu, i tak stale obecnego w mieście, zwiększyło się czterokrotnie. Pięć kolejnych dni przyniosło 4 tys. dodatkowych zgonów. Tysiące londyńczyków zachorowało. Przez całą zimę umieralność utrzymywała się na bardzo wysokim poziomie, co dodało jeszcze od ośmiu do kilkunastu tysięcy zgonów. Doszło do wielu wypadków drogowych i kolejowych, których przyczyną była ograniczona widoczność. Ta katastrofa poraziła ludzi. Był to pierwszy wielki smog epoki mediów masowych. Zaczęto szukać metod rozwiązania problemu. Dwa lata później uchwalono ustawę dającą Londynowi dodatkowe narzędzia w walce o jakość powietrza, ale przełomem miało być dopiero prawo z 1956 r., czyli pierwszy Clean Air Act. Wprowadzał on kilka prostych, ale skutecznych rozwiązań. Przyznawał też samorządom wiele praw, które pozwalały reagować w razie potrzeby.

Cały tekst można przeczytać w „Przeglądzie” nr 7/2017, dostępnym również w wydaniu elektronicznym.

Kategorie Ekologia

Napisz komentarz

Odpowiedz na treść artykułu lub innych komentarzy