Sylwetki
Jarosław Jakimowicz – nadwrażliwy pedant
CHARAKTER (Z) PISMA Aby osiągnąć prawdziwe powodzenie, musi najpierw pokonać swe wewnętrzne sprzeczności. Bywa nader uczuciowy, subiektywny, drażliwy i pamiętliwy. Niepowodzenia pozostawiają w nim niezatarte ślady – potrzebuje dowartościowania i uspokojenia. Jest wytrwały, posiada wewnętrzną moc, ale zwykle trzeba mu czasu na zastanowienie się, co ma robić w danych okolicznościach. Najlepiej czuje się wśród swoich i w ich obronie będzie walczył do upadłego. Dopóki gwałtownie nie podamy w wątpliwość jego racji, pozostanie słodki, czuły,
Zawsze patrzę na to, co kto czyta
Magdalena Mielcarz, odtwórczyni Ligii w „Quo vadis”, co jest jej debiutem filmowym. Wcześniej modelka (twarz L’Oreal). Obecnie studentka dziennikarstwa Uniwersytetu Warszawskiego. Kiedy Pani zrozumiała, że jest już dorosła? – Gdy przyszło mi samodzielnie podjąć decyzję dotyczącą mojego przyszłego życia; nikt nie mógł mi w tym pomóc, sama musiałam przed sobą odpowiedzieć na pewne pytania. 2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Panią prześladuje? – Dzwoniący o godzinie siódmej rano budzik. 3. Czy płakała Pani kiedyś z miłości?
Marcin Daniec – chełpliwy sybaryta
CHARAKTER (Z) PISMA To bardzo gadatliwy człowiek – kocha dyskutować, przemawiać, argumentować, przy czym nie mówi byle czego. Mógłby być dobrym adwokatem, lub, ogólnie rzecz biorąc, mówcą. Pan Daniec tworzy wyrazy w formie „mieczy”: zaczyna je pisać literami większymi, by kończyć coraz mniejszymi – co oznacza, iż jest skryty, chciałby wiedzieć dużo o innych, nie ujawniając przy tym własnego wnętrza. To cecha urodzonych szpiegów i detektywów. Złamane kropki nad „i” w słowach „chętnie”
Odsuwam od siebie myśl o pokusie
Ks. Waldemar Chrostowski, prorektor Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Autor wielu książek o dialogu chrześcijańsko-żydowskim oraz o Biblii. Laureat nagród, m.in.: Człowieka Roku wybranego przez International Biographical Centre of Cambridge, następnie przez American Biographical Institute, Nagrody Duszpasterstwa Środowisk Twórczych w Gdańsku i Nagrody im. Św. Brata Alberta. 1. Kiedy ksiądz profesor zrozumiał, że jest już dorosły? – Gdy zdarzyło mi się pierwszy w życiu wyspowiadać bardzo dobrego, sędziwego człowieka. Kiedy dwa dni później grzebałem
Grzegorz Turnau – oportunista i marzyciel
To uczciwy i gorliwy człowiek. Emocje mają duży wpływ na jego postępowanie, choć wszelkimi siłami walczy o zdobycie kontroli nad uczuciami. Jest dumny, nienawidzi krytyki – udaje, że ją ignoruje i stara się działać po swojemu. W jego uduchowionej naturze mnóstwo jest ufności i nadziei. Rozwój i sukcesy osobiste wiąże nie tylko z realizacją własnych projektów, lecz pragnie też inspirować innych i pomagać im czynnie w ekspansji. Pojęcie „nitka” jest zrozumiałe: litery są rozciągane, zwijają się jak wąż, nieraz aż do całkowitej
Stale coś mnie wyprowadza z równowagi
Józef Hen pisarz,scenarzysta. Nagrody: Książki Roku w 1961 r. za „Kwiecień”, w 1997 r. za „Błazen – wielki mąż”. Inne znane powieści: „Bokser i śmierć”, „Crimen”, „Ja, Michał z Montaigne”, „Milczące między nami”, „Nikt nie woła”, „Odejście Afrodyty”, „Nie boję się bezsennych nocy” (trzy tomy). Kiedy Pan zrozumiał, że jest już dorosły? – Podczas oblężenia Warszawy w 1939 r. Poczułem odpowiedzialność za rodziców i kamienicę, której zostałem komendantem. 2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Pana prześladuje? – Miałem
Jerzy Trela – chmurna nadwrażliwość
CHARAKTER (Z) PISMA Pozorny spokój to tylko cienka skorupka, chroniąca jego wewnętrzną kruchość, nadwrażliwość i mistycyzm. Ma nieco buntowniczą naturę, bo niezależny to człowiek. Potrafi głęboko kochać i jest zdolny do wielkich poświęceń. Zbyt wiele czasu poświęca innym, zapominając o sobie. Lubi popularność, lecz wybiera dystans. Pan Trela jednakowo traktuje pismo tekstowe i podpis, co świadczy o jego wysokiej wiarygodności oraz szlachetności. Imię i nazwisko wypisane są czytelnie, po prostu, bez żadnych udziwnień, rozdęć, zmian czy skrótów. Tak podpisują się
Łapię to, co dobre
Katarzyna Grochola pisarka, autorka opowieści „Przegryźć dżdżownicę”, granej później jako monodram, oraz sztuk teatralnych i telewizyjnych, m.in. „Pozwól mi odejść” i „Kot mi schudł”, które otrzymały nagrody w konkursie dramaturgicznym Tespis 2000. W br. wydała bestseller „Nigdy w życiu” – pierwszy tom z cyklu powieściowego „Żaby i anioł”. Drugi tom wyjdzie w roku przyszłym. Kiedy Pani zrozumiała, że jest już dorosła? – To jeszcze przede mną. 2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Panią prześladuje? – Krokodyl pod łóżkiem.
Nie wkładam kija w mrowisko
Franciszek Pieczka aktor teatralny i filmowy, rodem ze Śląska. Stworzył wiele wybitnych kreacji, m.in. w „Żywocie Mateusza”, „Austerii”, „Ziemi obiecanej”, „Perle w koronie”, „Potopie”, „Chłopach”, „Blisko, coraz bliżej”, „Jańciu Wodniku”. Ostatnia rola – św. Piotr w „Quo vadis”. Niezapomniany Gustlik z serialu „Czterej pancerni i pies”. Kiedy Pan zrozumiał, że jest już dorosły? – Nie mogę sobie takiego momentu uświadomić, nic mi nie przychodzi do głowy. Wynikałoby z tego, że nadal jestem dzieckiem. 2. Jakie wspomnienie
Adrianna Biedrzyńska – wojownicza indywidualistka
Waleczna i bezwzględna – porywcza oraz zuchwała – przedsiębiorcza, pragnie władzy i uznania. Dzięki dużej sile przebicia może zajść wysoko. Nieostrożna i naiwna, gwałtowna i wybuchowa – chętnie ryzykuje. Zdolna do buntu i nieodpowiedzialnych wyskoków, nienawidzi nudy. Świadoma własnych talentów – nie boi się pracy, o ile może grać w otwarte karty z dala od polityki. Nie cierpi szwindli. Polecenia przyjmuje z bólem. Skazana na niekonwencjonalność, bywa żarliwa i wojownicza. Jej dynamizm pachnie sukcesem. Podpis pani
