CHARAKTER (Z) PISMA Wiersze pani Segdy układają się jak „spod sznurka” – litery są proste, skromne, czytelne, wyraziste – a podpis, składający się z imienia i nazwiska, nie odbiega ani w nacisku pióra na papier, ani w rozmiarach i formie od całej reszty. Oznacza to, że ma szlachetny charakter, trzyma się zasad i ideałów, nie cierpi hipokryzji, nie dba o konwenanse, jest pozbawiona przesądów, zaś tradycja i autorytety nie wywierają na nią wpływu. Taki właśnie podpis, identyczny w swoim obrazie z pismem tekstowym, jest czymś unikalnym, zwłaszcza u osób powszechnie znanych – i dlatego zwany bywa przez grafologów „królewskim”, bowiem wskazuje na pragnienie pracowania nad uszlachetnianiem własnej osobowości. Stawiane przez nią „m” i „n” są arkadowe, ostrokątne, z ostrokątnymi łącznikami wejściowymi, a nieraz całkiem owych pozbawione, zaś wszystkie litery trzymane są w pionie – zatem cechuje ją rozwaga, rozumność, umiar, cierpliwość i takt, lecz także nieufność i wewnętrzny chłód, a niekiedy nawet szorstkość w kontaktach. Duże odstępy między wyrazami i „skromne” pętlice w strefie podlinijnej wskazują na skłonność do samotnictwa i miłości platonicznej. Udostępnij: Share on Facebook (Otwiera się w nowym oknie) Facebook Share on X (Otwiera się w nowym oknie) X Share on X (Otwiera się w nowym oknie) X Share on Telegram (Otwiera się w nowym oknie) Telegram Share on WhatsApp (Otwiera się w nowym oknie) WhatsApp Email a link to a friend (Otwiera się w nowym oknie) E-mail Drukuj (Otwiera się w nowym oknie) Drukuj
Tagi:
Jerzy Danton
