2005

Powrót na stronę główną
Blog

Kłamstwo pierwszokwietniowe

Przed 1 kwietnia wielu dziennikarzy w naszym kraju zagląda do głów. W poszukiwaniu pomysłów na materiał primaaprilisowy. Bo jest taka tradycja, że tego dnia można w mediach kłamać. I wtedy uchodzi to moralnie i bezkarnie. Nadal kłamcą lustracyjnym być nie można, kłamcą jasnogórskim nie wypada, a pierwszokwietniowym uchodzi. Sztuka i cały smak pierwszokwietniowego kłamstwa polega na tym, żeby tak napisać tekst, aby wyglądał niezwykle wiarygodnie. Trafiał w aktualne nastroje. Kiedyś w „NIE” Urban ogłosił, że kupił od spadkobierców prawa autorskie do „Mazurka Dąbrowskiego”

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Świat

Hiszpania według Zapatera

Rok po objęciu władzy socjaliści mają większe poparcie niż w dniu wyborów Podobno trudności z ustaleniem, kto jest właścicielem odlanego z brązu generalissimusa Francisca Franco na koniu, sprawiły, że jako ostatni z wielu jego pomników w Madrycie o 29 lat przeżył samego caudilla. Zapomniany monument, który stał przed dawnym frankistowskim Ministerstwem Informacji i Turystyki, nie budził większych emocji. Dopóki którejś marcowej nocy nie wywieziono dyktatora z jego rumakiem na złom. Zdecydowała o tym pani minister rozwoju, jedna

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kraj

Bicz na lichwiarzy

W Sejmie są dwa projekty zwalczenia lichwy. Liberałowie i biznes są im przeciwni Projekt ustawy antylichwiarskiej, zaproponowany przez SLD, który zakłada, że odsetki od pożyczek i kredytów nie mogą przekraczać 32%, wciąż czeka w Sejmie na uchwalenie. Zakazuje on pobierania wyższych odsetek także w formie kary, nie dopuszcza też do udzielania pożyczek na drakońskich warunkach ludziom przypartym do muru. Proceder lichwy zadomowił się w mniej zamożnych kręgach dzięki firmom udzielającym szybkich pożyczek. Klient potrzebujący gotówki bez żyrantów i zabezpieczeń majątkowych pożycza od firmy,

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Opinie

O życiu decyduje mózg

Gdy nie ma już szans na życie, człowiekowi trzeba pozwolić na godną śmierć „Morderstwo na oczach całego świata”, „Terri Schiavo umiera śmiercią głodową”, „To program uśmiercania kalek rodem z III Rzeszy” – takich komentarzy przy okazji historii Amerykanki pozostającej od 15 lat w stanie śpiączki pojawia się ostatnio mnóstwo. Od 1990 r. z Terri Schiavo nie ma żadnego kontaktu. Lekarze już dawno stwierdzili u niej trwałe i ciężkie uszkodzenia mózgu, na skutek których nigdy nie odzyska świadomości. Tymczasem opinia

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kultura

Nie da się klaskać jedną ręką

Życie, tak jak polityka, to sztuka kompromisu Amos Oz, pisarz – Mieszka pan w kraju, gdzie od lat toczy się wojna, ludzie żyją w poczuciu stałego zagrożenia. A pana ostatnie książki, zwłaszcza „To tylko morze”, tchną spokojem, afirmacją świata. – Chciałem napisać hymn na cześć życia powszedniego, codzienności. Dojrzewania do pojednania i pokoju nie między politykami, lecz zwyczajnymi ludźmi. Chciałem pokazać, że życie, tak jak polityka, to sztuka kompromisu. Zrozumiałem to bardzo późno, w młodości słowo kompromis wywoływało

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kraj

Kto podpisze wyrok na biblioteki

Jeśli 16 najważniejszym krajowym książnicom odbierze się prawo do darmowego egzemplarza obowiązkowego, będzie to dla nich oznaczać wyrok śmierci – mówi Jan Malicki, dyrektor Biblioteki Śląskiej w Katowicach, najstarszej takiej placówki na Górnym Śląsku i jednej z najważniejszych instytucji kulturalnych regionu. A taki właśnie projekt przygotowali urzędnicy Ministerstwa Kultury. Nowy przepis idzie na rękę wydawcom książek niskonakładowych, którzy z przyczyn ekonomicznych chcą się pozbyć kłopotliwego obowiązku dostarczania wszystkich swoich publikacji

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kultura

Tropiciele krwiożerczego kapitalizmu

Młodzi pisarze obnażają mechanizmy pracy w wielkich zachodnich koncernach Ci pisarze należą do pokolenia, które miało szczęście. Kiedy wchodzili w dorosłe życie, ojczyzna nie szykowała się do nowego samobójczego powstania. Wręcz przeciwnie – brała rozbieg przed wielkim cywilizacyjnym skokiem lat 90. I skok się dokonał. Ale oni nie są zachwyceni. Wciąż podliczają koszty. A koszty naszego skoku bywają morderczo wysokie. Tak twierdzi Sławomir Shuty, który w powieści „Zwał” zdemaskował Hamburger Bank – prestiżową instytucję

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kraj

Notes dyplomatyczny

Czas przedświąteczny minął nam na przeglądaniu poczty. Dostaliśmy m.in. ciekawą informację dotyczącą opisywanej tydzień temu wizyty Jana Rokity, a cztery lata temu – Leszka Millera. Gwoli przypomnienia: Rokita był w Paryżu na zaproszenie francuskiego MSZ, a ambasador Jan Tombiński nie odstępował go ani o krok. Był jego kierowcą, tłumaczem, przewodnikiem, zabawiaczem itd., itp. Dla świata był nieobecny. Tymczasem cztery lata temu w podobnej roli, jako lider opozycji i przyszły premier, w Paryżu

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kraj

Dziecięcy sejmik w „Przeglądzie”

Wychowankowie ognisk Towarzystwa Przyjaciół Dzieci zwiedzili redakcję „Przeglądu” Mówią o sobie Towarzystwo Marzeń. Ale do redakcji „Przeglądu” przybyli jako przedstawiciele V Dziecięcego Sejmiku Ogniskowego, który obraduje co roku w pierwszych dniach wiosny. Reprezentują ogniska środowiskowe, do których na kilka godzin przychodzą zaraz po szkole, by coś zjeść, odrobić lekcje i opowiedzieć wychowawczyni o swoich zmartwieniach. W minionych latach odwiedzali parlamentarzystów i urzędników ministerialnych. – Wszyscy przyjmowali niezwykle ciepło te dziecięce delegacje, ale efektów nie było. Sytuacja ognisk nawet

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.

Kultura

Gorzki smak komedii

Goniąc za faworami, pieniędzmi, władzą, Włosi są gotowi na każdy kompromis Mario Monicelli, ojciec włoskiej komedii – Dino Risi, Luciano Emmer, Ettore Scola i przede wszystkim Mario Monicelli to twórcy włoskiej komedii filmowej. Dlaczego krytycy tak uparcie przyczepiają państwa filmom etykietkę komedia all’italiana. Jaka jest włoska komedia? – Nie ulega wątpliwości, że włoska komedia jest inna, różni się od pozostałych komedii. To, co ją wyróżnia, to przede wszystkim brak dobrego zakończenia, a jak

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.