Archiwum
Dlaczego Zaremba kłamie
Dziś będzie trochę prywaty. Opiszę Państwu, jak zostałem medialnym watażką. Będzie to trochę historia jak z tego dowcipu o człowieku, któremu wszystko kojarzyło się z d… Z taką tylko różnicą, że springerowski „Dziennik” nie uchodzi za pismo satyryczne, a jeśli już, to za gazetę często przekraczającą granice śmieszności. Zwłaszcza wtedy, gdy wiernie i gorliwie, ale mało rozumnie wspiera PiS. Tak im te bliskie związki z partią braci zamuliły głowy, że w „Dzienniku” wszystko kojarzy się z tą przeklętą, diaboliczną lewicą, która nieustannie na nich dybie. Chorzy
By żyło się lepiej…
W reformie służby zdrowia rządu Donalda Tuska chodzi o nowe „produkty finansowe” i wielkie pieniądze! Jak brzmiało hasło promujące na przełomie lat 1998-1999 r. wprowadzaną przez ekipę premiera Buzka reformę służby zdrowia? „Pieniądze idą za pacjentem”! Autorzy tej reformy nie obiecywali nam, że poprawi się dostępność chorych do nowoczesnych procedur medycznych, a polskie szpitale zaczną wyglądać jak Schwarzwaldklinik… Mówili o pieniądzach, które zaoszczędzi budżet. Bo wiele musiało się zmienić, by wszystko zostało po staremu. Dziś rząd
Lewica w ogniu krytyki, a PiS przed komisją śledczą
Dyskusja o tym, czym w Polsce dziś powinna być lewica, jest jak najbardziej potrzebna i dobrze, że się toczy. Przez całe lata takiej dyskusji nie było. Dyskusja musi rozstrzygnąć kilka kwestii podstawowych. Czy podział na lewicę i prawicę dziś w ogóle ma jeszcze sens, a jeśli tak, to wedle jakiego kryterium tego podziału dokonywać? Co dziś stanowi cechy konstytutywne lewicowości, co prawicowości? Okazuje się, że można być prawicowym w sferze obyczajowości, kwestiach światopoglądowych, w stosunku do przeszłości i do narodu, do modelu
Jubileusz Sprawiedliwego
Profesor Krzysztof Dunin-Wąsowicz 22 stycznia obchodzi 85. urodziny. Autor ponad 20 książek i 420 prac naukowych przez wiele lat zatrudniony był w Instytucie Historii PAN – zajmował się (i robi to nadal) dziejami polskiego ruchu
Komunizm w oczach sowietologa
Jeden z najwybitniejszych znawców bolszewickiej Rosji podjął się próby napisania czegoś w rodzaju krótkiej historii komunizmu. Próbę należy uznać za udaną, choć trudno powiedzieć, że zawarł w niej jakieś nowatorskie tezy. Zresztą Pipes nie silił się
Nadesłane do redakcji
Z dziejów Polaków w Kazachstanie 1936-1956 Oficyna Olszynka, Warszawa 2006 W 2006 r. minęło 70 lat od stalinowskiej deportacji Polaków do Kazachstanu, której ofiarą padło około 100 tys. osób. Wydany po raz pierwszy w języku polskim wybór dokumentów
Schnepf poluje na Ryna
Ryszard Schnepf, kiedyś kuriozalny ambasador w Urugwaju i Kostaryce, wobec którego środowiska polonijne w Ameryce Łacińskiej miały i mają szereg zarzutów, nie tylko dyplomatycznych, po głośnych wpadkach, gdy był w rządzie Marcinkiewicza, został wiceministrem spraw zagranicznych (!). I zaczął od tego, co jego środowisko robi najchętniej, czyli od osobistych porachunków. Jego kolejną ofiarą jest wybitny znawca Andów, prof. Zdzisław Ryn, ambasador w Argentynie. Co różni Ryna od Schnepfa? Oczywiście oprócz kompetencji, które Ryn ma. Coś, co nasze MSZ lekceważy,
Cenzura u Tyma?
Stanisław Tym w felietonie „Nie do wiary” w najnowszej „Polityce” cytuje Wojciecha Pięciaka z „Tygodnika Powszechnego” oraz Marka Edelmana i Olgę Lipińską z… No właśnie – z pierwszego tegorocznego numeru „Przeglądu”, ale ta nazwa już się nie pojawia. Że pan Tym „Przegląd” czyta, honor to dla nas i przyjemność, tym większe, że znajduje tu myśli warte dalszego upowszechnienia. Jednak to, że nazwa naszego tygodnika nie może ujrzeć światła dziennego, mocno nas zastanawia. Czyżby to był skutek działania jakiegoś
Ziobro pójdzie siedzieć?
Wrócił Janusz Kaczmarek, były szef MSWiA. Wrócił i opowiedział łódzkiej prokuraturze, co wie o Ziobrze i Kaczyńskich w związku ze sprawą Barbary Blidy. Do tego podał tropy – jakie billingi sprawdzać, które terminarze, gdzie szukać. Wszystko więc wskazuje na to, że rewanż Kaczmarka na Ziobrze będzie straszliwy – Ziobro zamknął go do aresztu na jeden dzień, a Kaczmarek wsadzić go może za kratki na znacznie dłużej. Cóż, świadek koronny tak ma…
Łabędzi śpiew Ujazdowskiego
Kazimierz Michał Ujazdowski przegrał już wszystko: stracił posadę ministra, odszedł z kolejnej partii, ciągnie się za nim opinia najgorszego szefa resortu kultury w powojennej historii Polski. A jednak udaje, że nie traci wigoru. Niedawno zaapelował do Donalda Tuska, by ten zaczął jątrzyć w stosunkach polsko-niemieckich, gdyż „mamy do czynienia z istotnymi rozbieżnościami i niemałą dozą złej woli ze strony partnerów niemieckich”. Marzy mu się także, by rząd Platformy Obywatelskiej zorganizował 1 września 2009 r. międzynarodowe obchody 70.
