Wpisy od Liliana Śnieg-Czaplewska

Powrót na stronę główną
Sylwetki

Nagonka na Cyrankiewicza

Oszczerstwa dotyczą najboleśniejszej części życiorysu premiera – gehenny obozu koncentracyjnego

Kultura

Beksiński reżyser własnego filmu

Najbardziej razi mnie napis HISTORIA PRAWDZIWA. Wystarczyłoby słowo inspiracja. I byłoby uczciwie Specjalnie zwlekałam z napisaniem tego tekstu, aby do ostatniej nuty wybrzmiał zgiełk pochwał i komplementów, jakimi obsypano „Ostatnią rodzinę”. Uznałam, że nie mam

Kultura

Bezrobotna raczej nie będę

Ciekawe, jak członkowie Rady Nadzorczej TVP uzasadniali, że nie nadajemy się nawet do przedstawienia publicznie naszych koncepcji

Media

Wszystkie naczelne mego życia

Mobbing w pismach kobiecych

Kultura

Wszystkich ubywa

Z mojego pokolenia zostało tylko parę osób. Jest nowe pokolenie, nowy świat, nowe rozumienie moralności Wszystko, co miał do powiedzenia o świecie, napisał. I nakręcił. W ostatnich latach mocno ograniczał rozmowy z dziennikarzami, zbywając ich na żywo i przez

Kultura

Święta nad rozlewiskiem – rozmowa z Adkiem Drabińskim

Kino, które lubimy, uciekło do telewizji, a seriale mają coraz lepsze scenariusze Adek Drabiński – reżyser, scenarzysta, absolwent malarstwa i reżyserii dwóch łódzkich uczelni, w tym Filmówki. W Nowym Jorku żył i pracował przez 17 lat, ale zmiany

Kultura

Śpiewaczka spełniona – rozmowa z Aleksandrą Kurzak

– Kontrakty często podpisuje się z cztero-, pięcioletnim wyprzedzeniem, a głos ludzki to żywy organ i różnie się zachowuje. Zmienia się, ewoluuje, choć są śpiewaczki, które całe życie śpiewają te same partie. Ciąża to duża zmiana w organizmie. Struny głosowe są podatne na zmiany, a hormony mają na nie wielki wpływ – mówi śpiewaczka Aleksandra Kurzak, która niedawno urodziła córeczkę. Pytana o presję towarzyszącą występom odpowiada: – Dla publiczności śpiewamy, dla publiczności wykonujemy ten zawód. A krytycy? Nie są nieomylni… Już się nie przejmuję ani nie sugeruję ich opiniami. Na szczęście krytyka w większości przypadków była dla mnie bardzo łaskawa. Buczenie zamiast oklasków zdarzało się w La Scali największym śpiewakom…

Kultura

Dziedzictwo narodowe Maryla – rozmowa z Marylą Rodowicz

– Autorzy od samego początku obdarzali mnie zaufaniem. Że nie skopię im piosenki, mam potencjał, siłę, doprowadzę do nagrania, bo zawsze byłam pracowita. Agnieszka Osiecka dowiedziała się, że na AWF jest taka studentka, która dobrze śpiewa. Mieszkałam w akademiku na Bielanach, a Agnieszka była akurat w Ameryce! Przejrzałam zawartość jej szuflady z tekstami piosenek w radiowej Trójce, zanim zdążyła wrócić. Zawsze porywałam się na przedsięwzięcia trudne i czasami nie dawałam rady – przyznaje Maryla Rodowicz, piosenkarka. Pytana o swoje idolki odpowiada: – Irena Anders. Jeszcze Nina Andrycz i Danuta Szaflarska, stuletnie damy ciągle na scenie. I moja mama, bo wiem, ile przeszła, jak wychodziła z największych opresji w życiu, jak długa była droga mojej rodziny z Wilna, z kresów, do Polski. Dlatego tak mnie boli, że 11 listopada zamiast się cieszyć, Polacy są skłóceni. Nie potrafię zrozumieć, dlaczego Polacy nie mogą być razem, a do tego PiS mówi, że nie jesteśmy wolnym krajem.

Kultura

Nieznośna lekkość picia

Większość widzów zna twórczość Smarzowskiego, ale to, co zrobił z tematem alkoholizmu, naprawdę wstrząsa Andrzej Grabowski – (ur. w 1952 r. w Chrzanowie) aktor filmowy, teatralny, kabaretowy i telewizyjny oraz wokalista, absolwent krakowskiej PWST. Występował m.in. na deskach

Kultura

Tyran i dozorca – rozmowa z Januszem Gajosem

– Aktorstwo jest albo dobre, albo złe. Dobre bywa dzięki uzdolnieniom i świadomości, jak z tych uzdolnień korzystać. Jestem przeciwnikiem bujania w obłokach i czekania na natchnienie. To po prostu praca. Proszę mi wierzyć, ciężka, czasem bardzo. Nigdy nie daruje lekceważenia i traktowania po łebkach. Potrafi się mścić za takie traktowanie – mówi aktor Janusz Gajos. I dodaje: – Pewnie paru świrów wśród aktorów jest, jak w każdym środowisku, ale żeby wszyscy? Ekshibicjonizm sprawia przyjemność tylko ekshibicjoniście. Człowiek, który chce uprawiać aktorstwo, nie ma żadnego obowiązku sponiewierania się w życiu do utraty tchu.