Kultura
„Różę” odchorowałem – rozmowa z Marcinem Dorocińskim
W szkole ciągnęła się za mną opinia „na wieki wieków amant”. Zawsze próbowałem łamać swój wizerunek i grać też role, w których aparycja nie jest najważniejsza Marcin Dorociński – (rocznik 1973) debiutował w 1996 r. niewielką rolą w „Szamance” Andrzeja Żuławskiego i w serialu „Dom”. Ukończył Akademię Teatralną w Warszawie i związał się z Teatrem Dramatycznym. Zagrał w serialach „Na dobre i na złe”, „Rodzina zastępcza”, „Sfora”. Kreacja podkomisarza Sławomira „Despero” Desperskiego w kryminalnym filmie sensacyjnym Patryka Vegi „PitBull”
Dyskusyjny Skarga, pominięty Prus – rozmowa z Anną Tatarkiewicz
Kogo brakuje wśród patronów roku 2012 w polskiej kulturze? Jak pani ocenia wybór patronów na rok 2012 w polskiej kulturze? – Ustanowienie kategorii patrona roku jest zabiegiem istotnym dla życia kulturalnego. Przykład, jaki niesie taka postać, może krzepić Polaków duchowo, wskazując im, że mają w przeszłości ludzi wybitnych i zasłużonych, którymi warto się chlubić przed resztą świata, a szczególnie przed krajami europejskimi. Szkoda, że przekaz, jaki niesie taki patron, łatwo
Mocne wejście
Najciekawsze debiuty w 2011 r. były w filmie i w muzyce. Literatura i internet pozostają nieco w tyle Aktorzy, reżyserzy, muzycy, pisarze czy władcy internetu? Która branża w Polsce może się pochwalić ciekawymi debiutami? Kto będzie miał realną szansę na rozwinięcie talentu i nie pozwoli o sobie zapomnieć? Spytaliśmy o to krytyków i wydawców. NA EKRANACH – W polskim kinie widać duże zmiany. Jest wielu młodych, zdolnych i mających nowe pomysły twórców – twierdzi Artur Majer, recenzent i krytyk filmowy, kierownik
Zimowa ofensywa Teatru Rampa
Jeszcze nie wybrzmiała do końca styczniowa prapremiera spektaklu muzycznego „Być jak Frank Sinatra”, a już artystycznie odmieniony Teatr Rampa w ciągu najbliższych kilku tygodni zaprezentuje na swoich czterech scenach kolejne, bardzo zróżnicowane tematycznie premiery. Już na początku roku mieliśmy okazję zobaczyć w Rampie unikatowy spektakl teatralno-muzyczny „Być jak Frank Sinatra” w reżyserii Witolda Mazurkiewicza, dający okazję do usłyszenia kilkunastu piosenek Sinatry w oryginalnym przekładzie Wojciecha Młynarskiego z muzyką wykonywaną przez czołowych polskich
Nie rozpraszać orkiestry – rozmowa z Marzeną Diakun
Furiatka z batutą, erudytka? Czemu nie – odrobina szaleństwa i wiedza są dyrygentowi potrzebne. Ale już kobieta czołg staranuje muzykę Marzena Diakun – ukończyła z wyróżnieniem dyrygenturę symfoniczno-operową na wrocławskiej Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego, w klasie prof. Mieczysława Gawrońskiego, oraz studia podyplomowe w klasie prof. Uroša Lajovicia na Universität für Musik und darstellende Kunst w Wiedniu. Debiutowała w 2002 r., na II roku studiów, kiedy poprowadziła finałowy koncert XVII Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Perkusyjnej. Jako dyrygent gościnny współpracuje m.in. z orkiestrami
Płyta musi być jakaś – rozmowa z Michałem Szulim
Ludzie mają dość tandety i sięgają po alternatywę Michał Szulim, zespół Plateau – wokalista, gitarzysta, kompozytor i autor tekstów. Grupa Plateau istnieje od 2000 r., nagrała płyty „Megalomania” (2005), „Mistrz tupetu i jego bezczelny cyrk” (2007), „Krótka wiadomość tekstowa” (2009) i „Projekt Grechuta” (2011). Najnowszy album zawiera 10 piosenek z repertuaru Marka Grechuty w nowych aranżacjach, nagranych z udziałem gości, m.in. Wojciecha Waglewskiego i Martyny Jakubowicz. Rozmawia Agata Grabau Gracie od 11 lat,
Odskrobać damę?
Od wielu lat naukowcy spierają się, czy odsłonić wszystkie uroki portretu pięknej Cecilii, czy zostawić go, tak jak jest Nie wszyscy wiedzą, że jedyny obraz Leonarda da Vinci w polskich zbiorach, figurujący w każdej encyklopedii i przewodniku po Krakowie, czyli „Dama z gronostajem” (znana też jako „Dama z łasiczką”), wygląda dziś inaczej, niż gdy wyszedł w 1483 r. spod pędzla mistrza. Nie chodzi tutaj o ząb czasu, czyli uszkodzenia i przybrudzenia, a także pęknięcie w desce, na której został namalowany, ale o to, że w końcu
Rosyjski syndrom milczenia – rozmowa z Jackiem Hugo-Baderem
Uwielbiam Rosjan i wiem, że ciągle będę do nich wracał – wciąż jestem strasznie ich ciekawy Jacek Hugo-Bader – (ur. w 1957 r.) reporter, od stycznia 1991 r. w „Gazecie Wyborczej”. Uwielbia Rosję. Na rowerze pokonał całą Azję Środkową, pustynię Gobi, Chiny, Tybet, łazikiem dotarł z Moskwy do Władywostoku, a jezioro Bajkał przepłynął kajakiem. Autor zbiorów reportaży z Rosji: „W Rajskiej dolinie wśród zielska” (2002, 2010), „Białej gorączki” (2009) i najnowszego zbioru – „Dzienników
Aktorka w stylu zen – rozmowa z Małgorzatą Braunek
Zawsze grałam oszczędnie i nie nadużywałam tzw. środków, ponieważ tak naprawdę nigdy ich nie miałam Rozmawia Katarzyna Szeloch Nigdy nie żałowała pani decyzji o odejściu od aktorstwa u szczytu kariery? – Nie, nigdy. Nie rozmawiajmy o tym, proszę. Jednak pani życie można podzielić na dwa okresy: ten przed odejściem od aktorstwa i po powrocie. Którą z ról darzy pani szczególnym sentymentem? – Za mój pierwszy debiut uważam rolę w filmie Kazimierza Kutza „Skok”. Zagrałam wiejską dziewczynę zakochaną w chłopaku z miasta;
Paragraf na Tymańskiego – rozmowa z Tymonem Tymańskim
Moją wiarą jest humanizm, bezinteresowność, socjalizm w ludzkim wydaniu Tymon Tymański – (ur. w 1968 r.) jedna z najbardziej inspirujących postaci polskiej muzyki alternatywnej i jazzowej, lider nieistniejących już składów Tymon i Trupy, Czan, Miłość oraz reaktywowanych na potrzeby trasy koncertowej przypominającej płytę „P.O.L.O.V.I.R.U.S.” Kur, Tymański Yass Ensemble i Tymon & The Transistors, z którymi w 2009 r. wydał ostatnią jak do tej pory płytę „Bigos Hart”. Znany również jako felietonista, współzałożyciel wytwórni płytowej
