Aleksander Małachowski – człowiek Unii Pracy

Aleksander Małachowski – człowiek Unii Pracy

Aleksander Małachowski, wybitny publicysta i gorący patriota, zmarł 26 stycznia 2004 r. Środowisko ludzi związanych z Unią Pracy pamięta, że wraz z Karolem Modzelewskim i Ryszardem Bugajem zakładał Solidarność Pracy, z której w 1992 r. narodziła się Unia Pracy. Był wtedy niezwykle popularny jako twórca oglądanego przez miliony Polaków programu „Telewizja nocą”. Pokazywał biedę i nieszczęścia, które dotykają ludzi. Próbował im pomagać. Ostro występował przeciwko bezduszności władz i nietolerancji. Był symbolem Unii Pracy, która w wyborach w 1993 r. zdobyła ponad 40 mandatów poselskich. Został wicemarszałkiem Sejmu. A później przewodniczącym Unii Pracy (1997-1998). Potrafił jak mało kto gromadzić wokół siebie ludzi. Był autorem projektu budowania „drzewa oliwnego” na polskiej lewicy. Politykę pojmował jako służbę ludziom. Unia Pracy przyznała Mu tytuł Honorowego Przewodniczącego. A co roku wręcza Nagrodę im. Aleksandra Małachowskiego za niezależność dziennikarską. Share this:FacebookXTwitterTelegramWhatsAppEmailPrint

Ten artykuł przeczytasz do końca tylko z aktywną subskrypcją cyfrową.
Aby uzyskać dostęp, należy zakupić jeden z dostępnych pakietów:
Dostęp na 1 miesiąc do archiwum Przeglądu lub Dostęp na 12 miesięcy do archiwum Przeglądu
Porównaj dostępne pakiety
Wydanie: 05/2019, 2019

Kategorie: Kraj