Kultura
Wszystko, co chcecie wiedzieć o kobietach, ale boicie się zapytać Woody’ego Allena
Wszystko, co chcecie wiedzieć o kobietach, ale boicie się zapytać Woody’ego Allena Najnowszy film Woody’ego Allena „Vicky Cristina Barcelona” poczeka wprawdzie na polską premierę, ale na świecie jest już o nim głośno. Nie tylko dlatego, że pewna grupa widzów oraz duża część świata filmowego zawsze czekają na „nowego Allena” (bo to ikona czegoś osobnego w kinie), ale przede wszystkim ze względu na – jak zapewniają ci, którym film udało się obejrzeć – prawdziwie udane spotkanie w ekranowej rzeczywistości dwóch znakomitych
Cała Polska śpiewa (z) Czesławem
Chciałbym, żeby ludzie znali mnie z mojej muzyki, a nie z medialnych wygłupów Czesław Mozil, autor projektu Czesław Śpiewa (ur. 12 kwietnia 1979 r. w Zabrzu) – wokalista, kompozytor, muzyk grający głównie na akordeonie guzikowym, absolwent The Royal Danish Academy of Music. Od 5. do 28. roku życia mieszkał w Danii. Tworzy trudną do sklasyfikowania muzykę, łączącą kabaret, rock, a nawet punk. Gra m.in. z założoną przez siebie duńską grupą rockową Tesco Value (nazwa pochodzi od przezwiska, jakim
Najlepiej bujać w obłokach
Roman Polański: Chciałem bawić, wywołując śmiech, łzy lub przerażenie. Uwielbiam błaznować, stroić miny na scenie świata Aktor Martin Shaw, który zagrał u Romana Polańskiego w filmie „Makbet” z 1972 r., opowiedział kiedyś taką anegdotę: „Jest mistrzem w wychwytywaniu niezauważalnych wprost detali. Kiedyś zobaczyłem go, jak w furii darł w strzępy kostium, bo okazało się, że został uszyty na maszynie. „Co się z wami, kurwa, dzieje, ludzie?! Przecież jest, kurwa, rok 1076!!! Ile wtedy było
Komedie w ulewie skąpane
XII Ogólnopolski Festiwal Filmów Komediowych w Lubomierzu Nie było organizatorom festiwalu polskich komedii w Lubomierzu do śmiechu w tym roku, kiedy pracowicie przygotowywane święto dobrego humoru w miasteczku Kargula i Pawlaka z „Samych Swoich” tonęło w deszczu. Jeszcze w czwartek pierwsi goście zdążyli zobaczyć miasto, scenę, kina i dziesiątki szykujących się atrakcji towarzyszących XII Ogólnopolskiemu Festiwalowi Filmów Komediowych (14-17 sierpnia) w słońcu. Od piątku, święta „cudu nad Wisłą”, wzdychano do rozlicznych miejscowych patronów w procesji odpustowej,
Pochwała teatru mieszczańskiego
Przewodnik po aktorach (nie tylko) warszawskich w sezonie 2007/2008 Coraz częściej aktorzy odgrażają się, że założą własne teatry. Ciasno im w istniejących, z których kiedy niekiedy sztukę aktorską się egzorcyzmuje. Stąd renesans teatru jednoosobowego, teatru małych form, przedsięwzięć jednorazowych. Ale prywatne teatry? To mimo wszystko mrzonka, żeby się utrzymały bez dotacji albo potężnych sponsorów – lecz gdzież oni są, gdzież? Na razie udaje się ta prywatna sztuka Krystynie Jandzie, na rozruch czeka teatr Capitol Anny Gornostaj, coraz
Teatr wraca do domu
Podsumowanie sezonu teatralnego 2007/2008 To był rok spełnionych tęsknot za teatrem perfekcyjnym, który zaspokoił nawet najbardziej wyrafinowane gusty Po zakończeniu poprzedniego sezonu teatralnego (2006/2007) miesięcznik „Dialog” opublikował pouczające zestawienie premier w polskich teatrach dramatycznych. Było ich 371, a wśród nich 102 to prapremiery, w tym 52 polskie; teksty klasyczne – 128, w tym 52 polskie; literatura współczesna – 243 (dwie trzecie wszystkich premier), w tym polska – 111 (prawie połowa
Czy ktoś mnie jeszcze wzruszy?
Grażyna Szapołowska Polskie kino jest hermetyczne. Będzie miało ogromną trudność, by trafić ze swoim przesłaniem do globalizującego się świata – Zacznijmy od spojrzenia w przeszłość. Czy to prawda, że zasugerowała pani Krzysztofowi Kieślowskiemu pozytywne zakończenie dłuższej wersji „Dekalogu 6”, czyli „Krótkiego filmu o miłości”? – Nie tyle było to pozytywne zakończenie, ile ukazanie marzenia o tym, co mogłoby być między ludźmi, gdyby mieli do siebie trochę więcej zaufania. Główny bohater, Tomek, przychodzi więc w tej wyobrażonej scenie do Magdy,
Aktor majsterklepka
Giancarlo Giannini Grał u Viscontiego i Coppoli, pojawił się na drodze agenta 007 i… skonstruował marynarkę, która mówi – Jest pan jednym z najbardziej cenionych włoskich aktorów, świadczy o tym również Legend Award – nagroda przyznana na tegorocznym festiwalu filmowym Ischia Global Film&Music Fest. Jakie to uczucie być legendą? – Kiedy otrzymałem wiadomość, że przyznano mi to wyróżnienie, pomyślałem – acha, starzeję się. Tak to jest, czas płynie, nadchodzi moment, że zaczynają cię nagradzać
Wrocławskie okno na świat
Festiwal Nowe Horyzonty udowadnia, że w kinie jeszcze nie wszystko zostało powiedziane Wrocławski festiwal filmowy Era Nowe Horyzonty już po raz ósmy dowiódł, że kino może być fantastycznym nośnikiem idei i emocji, życia tu i teraz. Na poprzedzającej festiwal konferencji jego pomysłodawca i organizator Roman Gutek przekonywał, że tegoroczny dobór filmów jest najlepszą z dotychczasowych selekcji, i faktycznie tak było. Repertuar festiwalu dojrzał, mniej w nim eksperymentów, więcej zaś filmów które oczekiwały od widza emocjonalnego współuczestnictwa.
Najtrudniej jest zagrać kretyna
ANDRZEJ GRABOWSKI Aktorem zostałem z głupoty i totalnego braku zainteresowań – Jaki pan ma stosunek do aktorstwa? – Jak do każdego innego zawodu, czyli normalny. Praca, to wszystko. – Czyli nie posłannictwo, hobby, misja? – Nie. Nigdy nie traktowałem siebie w tym zawodzie jako kogoś, kto niesie posłannictwo i kto mówi ludziom, jak mają żyć lub postępować. Zwłaszcza że na scenie i przed kamerą nie mówię swoimi słowami, tylko cudzymi. Znam jednak wielu kolegów, którzy by się obrazili,
