Opinie
Superuniwersytety w super-Polsce
Propozycja prof. Woźnickiego to nic innego jak neo-PAN, która będzie jeszcze bardziej zbiurokratyzowana niż obecna Akademia W „Gazecie Wyborczej” z 20 lipca br. ukazał się wywiad z prof. Jerzym Woźnickim, zatytułowany „Superuniwersytety na start”. Prof. Woźnicki jako rektor Politechniki Warszawskiej w latach 1996-2002 był naszym przełożonym, więc krytyka jego poglądów dotyczących mechanizmów stymulujących rozwój nauki i strategii prowadzącej do zwiększenia znaczenia polskiej nauki w świecie nie przychodzi nam łatwo. To tak, jakby szeregowcy, prawdziwe „naukowe mięso armatnie”,
Chorzy na wzrost
Od 15 do 20% światowego PKB jest marnotrawstwem, nie dostarcza ludziom żadnej wartości użytkowej poza wyciskaniem zysków Minęły już czasy, gdy krytyka wzrostu gospodarczego jako wskaźnika rozwoju uchodziła za domenę radykalnie lewicowych recenzentów kapitalizmu. Gdy jesienią 2008 r. kryzys uderzył w USA, by następnie rozlać się na cały świat, ekonomiści i publicyści gospodarczy przecierali oczy ze zdumienia, patrząc, jak kraje, które do niedawna cieszyły się imponującym wzrostem PKB – m.in. Irlandia i Łotwa – niemal
Wędrująca myśl
Wcześniej i głębiej niż inni Kołodko potrafił dostrzec i osądzić rezultaty neoliberalnych reform w Rosji. Jego ocena jest i naturalna, i zdecydowana Oscar Wilde dzielił książki na trzy kategorie: jedne należy przeczytać, drugie kartkować, do trzecich nie warto nawet zaglądać. Przez długi czas ta klasyfikacja angielskiego klasyka wydawała mi się całkowicie logiczna – o ile oczywiście nie liczyć ostatniej kategorii, no bo jak można ocenić wartość tekstu, nie zaglądając do niego? „Mir w dwiżenii”, rosyjski przekład książki Grzegorza
Jacy wierni, taki i Kościół
Gdy słyszę o setkach zbulwersowanych kościelną agitacją wiernych, pytam, ilu z nich po mszy podzieliło się swoim oburzeniem z agitującym księdzem W powyborczym „Przeglądzie” (nr 28) znalazło się – i słusznie – kilka stron na wyrażenie oburzenia karygodną postawą znacznej części hierarchii i kleru ogółem. Chciałbym się do tych dyskusji odnieść i dodać swoje uwagi w dwóch kwestiach. Po pierwsze, uważam, że zbyt łatwo przychodzi nam odmawianie księżom prawa do udziału w życiu społecznym. Zbyt nierozważne
Raz Wujek Sam, raz Wielki Brat
Studiowanie polskiej historii przez pryzmat USA jest dużo rzetelniejsze niż przy zastosowaniu obowiązującej dzisiaj w Polsce optyki Kupiłem dwa tomy efektownie opakowanego, monumentalnego dzieła Longina Pastusiaka „400 lat stosunków polsko-amerykańskich” pod wpływem impulsu konsumenckiego, wyprzedzając konkretne potrzeby. Skusiło mnie opakowanie – dwa potężne tomy w jednym tekturowym pudełku. Ale ta księga wykazała swoją przydatność prawie natychmiast, kiedy przeczytałem wywiad Zbigniewa Brzezińskiego, a w nim paradoksalne zdanie: „To ciało, G
Jak utonąć w długach
Rząd radzi sobie z zarządzaniem długiem publicznym z coraz większym trudem. Dług rośnie nieustannie; ostatnio coraz szybciej, a w tym roku skokowo Zatroskany internauta zastanawia się, „czy rzeczywiście znajdujemy się w stanie katastrofy”, zważywszy na olbrzymi i wciąż rosnący poziom zadłużenia, który według niektórych źródeł wynosi aż „71 tysięcy na głowę”. To prawda, że jest się czym martwić, aczkolwiek nie jest to jeszcze żadna katastrofa. To nam dopiero grozi przy kontynuacji uprawianej od kilku lat nierozsądnej polityki
Współpraca dla wybranych
Rosyjska postawa w relacjach z Unią Europejską jest konsekwencją troski o własne interesy. Postawa Brukseli – efektem ignorancji i braku pomysłu wobec Moskwy Relacje rosyjsko-unijne w ostatnim czasie cechuje znaczna stagnacja, choć minione tygodnie dawały nadzieje na przełom. Kreowana przez Moskwę rola odpowiedzialnego i zdolnego do współpracy z Zachodem partnera została całkowicie zignorowana przez Unię Europejską, która wciąż nie potrafi odnaleźć się we własnej polityce zagranicznej. Następny proszę… Unijni politycy lubują się we wszelkiego rodzaju
4 lipca oddam głos na Bronisława Komorowskiego
4 lipca oddam głos na Bronisława Komorowskiego. Mówiłem już o tym wcześniej, więc nie jest to zaskoczeniem. Podczas podróży do Moskwy, na uroczystości zakończenia II wojny światowej, miałem możliwość obserwowania jego działań. Zauważyłem, że potrafi znaleźć język z partnerami zagranicznymi, rozmawia z nimi, zachowując godność, umiejętnie prezentując własne stanowisko, a jednocześnie jest to język, który jest do przyjęcia dla innych, pozwala nawiązać dialog. W sprawach polityki wewnętrznej nie mam wątpliwości – Komorowski nie jest politykiem lewicowym. W sprawach
Czy jesteśmy skazani na rozwój
Wpływ globalizacji na wzrost gospodarczy jest generalnie pozytywny, ale to broń obosieczna W czasach przytłoczonych doraźną polityką i dojutrkowym myśleniem warto ponawiać pytanie, do czego sprowadza się istota długofalowego rozwoju społeczno-gospodarczego i jakie są jego mechanizmy. Czynić to trzeba przede wszystkim pod kątem pokazania przyszłości, wychodzę bowiem z założenia, że ekonomia – ta piękna nauka plasująca się gdzieś między jedną królową, ścisłą matematyką, a drugą, humanistyczną filozofią – musi potrafić powiedzieć coś użytecznego na temat
Kościół i jego wstydliwa choroba
Wydaje się, że wraz z odejściem Jana Pawła II pękł misternie utkany kokon milczenia. Księża pedofile nie mogą już się czuć bezpiecznie Niedawna piąta rocznica śmierci Jana Pawła II wiązała się z przytoczeniem jego niepomiernych zasług dla świata i naglącymi pytaniami o termin beatyfikacji. Papież Polak funkcjonuje zarówno w polskiej powszechnej świadomości, jak i w przekazach medialnych jako bojownik o wolność i demokrację, wzorowy patriota, poliglota i nieprzeciętnych talentów intelektualista oraz przyjaciel młodych ludzi… Młodych
