Robię sobie na przekór

Robię sobie na przekór

Jolanta Fraszyńska aktorka. Świetnie zagrane role w “Porze na czarownice”, “Rockefellerze”, “Białym małżeństwie” i “Kilerze”. Grała w serialu “Ekstradycja”, co niedzielę pojawia się w telewizyjnym “Na dobre i na złe”. W Teatrze Dramatycznym gra obecnie w sztuce Stephensona “Pamięć wody” oraz w “Wymazywaniu” Lupy.

  1. Kiedy Pani zrozumiała, że jest już dorosła?
    – Zaczynam to powoli rozumieć. Zaczęło się gdzieś w okolicach trzydziestki.
    2. Jakie wspomnienie z dzieciństwa Panią prześladuje?
    – Nieumiejętność ściągnięcia zadań na klasówce z matematyki.
    3. Czy płakała Pani kiedyś z miłości?
    – Jasne!
    4. Co ostatnio najbardziej wyprowadziło Panią z równowagi?
    – Telewizja. Np. programy typu relity show, które zawładnęły wolnym czasem mojej 12-letniej córki; fe, zły gust i głupota.
    5. Czy ma Pani taką osobę, której nigdy nie wybaczy?
    – Nie.
    6. Czego ma Pani za dużo?
    – Włosów na głowie.
    7. W życiu nie ma nic lepszego niż…
    – …święty spokój.
    8. Brak mi pewności siebie, kiedy…
    – …zbliża się napięcie przedmiesiączkowe.
    9. Starość to…
    – …kolejna faza życia, byleby pogodna – pracuję nad tym.
    10. Czym jest dla Pani fresk Leonarda da Vinci “Ostatnia wieczerza”?
    – Obrazem namalowanym przez Leonarda da Vinci.
    11. Przed jaką pokusą nie jest Pani w stanie się wybronić?
    – Przed kupnem dobrego ciucha.
    12. Z kim chciałaby Pani zjeść uroczystą kolację?
    – Z moim mężem, który nie jada kolacji.
    13. Praca, jakiej by się Pani nigdy nie podjęła?
    – Uważam, że żadna praca nie hańbi, zwłaszcza w dobie totalnego bezrobocia.
    14. Od kogo nauczyła się Pani najwięcej?
    – Od moich wspaniałych Ślązaków, wśród których dojrzewałam, później drogich profesorów w szkole teatralnej i wybitnych reżyserów – Jarockiego i Lupy.
    15. Jaka była najbardziej ryzykowna decyzja, którą podjęła Pani w swym życiu?
    – Życie w ogóle jest ryzykowne.
    16. Komputer to dla Pani…
    – …niepojęty sprzęt użytku domowego, którego instrukcję zostawiam sobie na potem.
    17. Czy lubi Pani wyobrażać sobie, co by Pani zrobiła, gdyby ponownie mogła przeżyć swoje życie?
    – Raczej nie. Ale gdyby zdarzyła mi się taka powtórka, myślę, że byłoby tak samo ciekawie i równie nie wiadomo.
    18. Czy ogląda się Pani w lustrze, ilekroć jest ku temu sposobność?
    – Staram się walczyć z tym nawykiem i często, ćwicząc charakter, robię sobie na przekór i odwracam się od lustra.
    19. Czy była Pani kiedyś u wróżki?
    – Chyba dwa razy, w słabych momentach mojego życia. Podpowiedzi pani z kotami i tak potwierdzały głęboko zakopane przeczucia. Prawdę mówiąc, boję się czarnej magii i mam poważną alergię na koty.
    20. Czy ściska Panią w gardle, gdy słyszy Pani narodowy hymn Polski?
    – Zawsze ryczałam przy dźwiękach orkiestr dętych. Pierwszomajowe imprezy z przemarszami puzonistów doprowadzały mnie do łez – to takie miłe wspomnienia moich harcerskich czasów. Przy hymnach narodowych dzieje się to samo: trzęsie mi się broda.
    21. Czy czuje się Pani duszą towarzystwa?
    – Coraz rzadziej, popisuję się najchętniej na scenie. Pałeczkę świrówki przejęła moja córka, Natka.
    22. Jak się Pani zachowa, gdy ktoś obcy zostawi Panią na chwilę samą w pokoju, w którym na biurku leży otwarta książka lub notatki o tej książce? Przerzuci Pani kartki?
    – Nie. Nie jestem szperaczem ani wścibską babą.
    23. Jaką chciałaby Pani pozostać w pamięci przyjaciół?
    – Jakąś żywą, nawet gdy już mnie nie będzie.

 

Wydanie: 20/2002

Kategorie: Sylwetki

Napisz komentarz

Odpowiedz na treść artykułu lub innych komentarzy