Kultura
Literacki alfabet Włodzimierza Odojewskiego
Włodzimierz Odojewski od początków swego zawodowego życia działał w sferze kultury słowa. Zaczynał jako nastolatek w „Kurierze Szczecińskim”, później prowadził dział kultury w poznańskim „Tygodniku Zachodnim”. Dwukrotnie też pełnił kierownicze funkcje radiowe, w latach 60. w Polskim Radiu był kierownikiem Studia Współczesnego Teatru Polskiego Radia, a w latach 70., 80. i 90. był kierownikiem literackim w Radiu Wolna Europa. Z tych licznych doświadczeń pochodzą jego kontakty i znajomości literackie. JAROSŁAW ABRAMOW-NEWERLY Znałem
Raz „Pasja”, raz reklamówka Jacobsa
Maciej Zieliński Świadomie zdecydowałem się nie poświęcić tylko jednemu rodzajowi muzyki – Jeśli ktoś nie zna pana muzyki, wystarczy zaśpiewać: Najmilsza chwila poranka, kawy Jacobs filiżanka… i już wiadomo, że to napisał Maciej Zieliński. – Ostatnio jestem najbardziej znany jako twórca muzyki do komedii romantycznych, ale jestem kompozytorem dosyć wszechstronnym i działam na różnych polach. Piszę muzykę poważną, ale także piosenki, muzykę do filmów, robię aranżacje, komponuję muzykę do reklam. Paradoksalnie po olbrzymich sukcesach
Dusza człowiek (z nożem w kieszeni)
Byle szmondak, który ma kumpli w telewizji, nazwie się producentem i umiejętnie podpisze umowę z dobrymi aktorami, tak naprawdę może z nimi robić co chce Paweł Królikowski – Powiedział pan kiedyś o sobie, że jest dusza człowiek, ale z nożem w kieszeni. Interesuje mnie ten nóż… – Tak przy śniadaniu? – A co, spojrzenie wyostrza się panu dopiero przy obiedzie? – Rano, i do tego w ładną pogodę, nie miewam ostrych myśli. Ale jeśli już je mam, to wynikają one, że tak powiem, ze świadomości
„Małpi cyrk” Górnego
Sądziłem, że udało mi się rozśpiewać naród, ale po usłyszeniu ryków stadionowych i hymnu w wykonaniu niektórych polityków nie jestem już tego pewien Zbigniew Górny, dyrygent, autor piosenek – Nie ma chyba radiosłuchacza ani telewidza, który nie słyszałby choćby przez chwilkę pańskiej orkiestry. Czym różni się ona od innych orkiestr? – Górny Orchestra to „firma” działająca i rozpoznawalna od 30 lat. Wysoki poziom artystyczny i przetrwanie przez trzy dekady to największy sukces i wyróżnik zespołu. – Jednak przez 30 lat coś
Hollywood w tarapatach
Amerykanie nie chcą już oglądać swoich filmów i zaczęli czytać Dla tych, których rano budzi ciekawość świata, Stany Zjednoczone są teraz fascynujące. Dolar się sypie, biali głosują na Obamę, a okręt flagowy amerykańskiego przemysłu, Hollywood, przeżywa kłopoty: scenarzyści strajkują, opinia publiczna opowiada się przeciwko wytwórniom. Na stronach giełdowych koncerny medialne widać niemal wyłącznie w zatrważającej czerwieni. Co się dzieje? Podstawa amerykańskiej przewagi na międzynarodowych rynkach filmowych – wysoka frekwencja na rynku
Zadara: historie wesołe, a ogromnie przez to smutne
Część recenzentów po jego spektaklach rwie włosy z głowy, inni zacierają ręce. Jedni głoszą ostateczny upadek gustu i sensu, drudzy przebudzenie teatru Wznowione po przerwie Warszawskie Spotkania Teatralne poprzedził przegląd spektakli Michała Zadary, Zadara.pl. W ten sposób jeden z tych młodych reżyserów, którzy budzą największe kontrowersje, został przedstawiony stolicy. Wprawdzie wcześniej zobaczyliśmy jego „Chłopców z Placu Broni” w Teatrze Małym, ale dopiero ten przegląd ukazał odmienność drogi, którą obrał, poszukując
Późny buntownik
Zmęczył nas już wizerunek poważnego zespołu. Chcieliśmy wpuścić trochę powietrza i spojrzeć na polską kulturę i na siebie z krytycznym dystansem Z Hubertem „Spiętym” Dobaczewskim, z zespołu Lao Che rozmawia – Czy warto być dziś patriotą? – Rozważania na temat patriotyzmu mam daleko za sobą. Towarzyszyły mi przy płycie „Powstanie Warszawskie”, którą nagraliśmy nie tyle z pobudek patriotycznych, ile z szacunku dla postawy ludzi walczących w powstaniu, dla ich poświęcenia i wartości. To jest zawsze indywidualna sprawa.
Będzie tylko śmiesznie
Nie martwi mnie, że kabaret polityczny odchodzi w niebyt Z Przemysławem Borkowskim z Kabaretu Moralnego Niepokoju rozmawia rozmawia Przemysław Szubartowicz – W jakiej kondycji jest dziś, po ponad dekadzie działalności, Kabaret Moralnego Niepokoju? – Trudno mi być obiektywnym, ale nieobiektywnie powiem, że w bardzo dobrej. Widać to choćby po liczbie naszych przedsięwzięć. Właśnie wydaliśmy kolejną płytę DVD zatytułowaną „Historia Polski według Kabaretu Moralnego Niepokoju”. Jesteśmy z niej bardzo zadowoleni. Niedawno nagraliśmy też nowy program
Strach się bać
Polskie kino horroru się chwyta – przed premierą „Pora mroku” Grupa młodych ludzi na wycieczce terenowym autem. Wesoło, gra muzyka. Cięcie. Zbliżenie twarzy tajemniczego mężczyzny bez jednego oka. Przerażona dziewczyna z zakrwawionym plastrem na czole. Seria przebitek: ktoś powieszony za ręce, tortury prądem, krew, krzyk, szamotanina, ucieczka, ludzie tonący w oszklonych akwariach. Strach. „Zobacz, jak odradza się zło”. Zapowiedź kolejnej „Piły”? Trzecia część „Hostelu”? A może to sam Freddy
Teatr na własną odpowiedzialność
Staram się gadać ze sceny o tym, co jest dla mnie ważne, bez poczucia misji i monopolu na rację Agata Duda-Gracz, reżyser, człowiek teatru – Ostatnio mówiło się sporo o upadku albo upadaniu teatru, o odchodzeniu od sztuki dramatycznej, aktorskiej i reżyserskiej, o tworzeniu spektakli niskoobsadowych, byle jak i byle gdzie. – To bardzo powierzchowna ocena. I łatwa – bo prościej jest biadać nad upadkiem teatru niż spróbować dostrzec zachodzące w nim zjawiska. Przecież tyle się zmienia! Tyle
