Na drodze do Berlina

Na drodze do Berlina

O ile przełamanie Wału Pomorskiego skróciło agonię III Rzeszy?

– Nie da się tego dokładnie policzyć w dniach, ale na pewno znacznie przyspieszyło, ponieważ przełamanie Wału Pomorskiego i zajęcie ważnego portu, jakim był Kołobrzeg, odcinało niemałe jednostki niemieckie, które mogły wzmocnić te broniące drogi na Berlin.

Które jednostki polskie się wyróżniły?

– Dywizje 1. Armii Wojska Polskiego jako pierwsze przełamywały Wał Pomorski. Trzeba podkreślić, że walki na Wale były najtrudniejszą batalią, jaką przyszło stoczyć żołnierzom 1. Armii. Pora roku, panujący wtedy silny mróz, naturalne ukształtowanie terenu, ciągi wodne, fatalne warunki na drogach niezwykle utrudniały użycie sprzętu samochodowego, podciągnięcie ciężkiej artylerii, a nawet czołgów. Te czynniki miały też niemały wpływ na straty polskiej piechoty, która w mniejszym stopniu wspomagana siłą ognia wojsk zmechanizowanych miała duże trudności z pokonaniem umocnień.
Czy pan bywał na tych terenach po latach?

– Oczywiście, że nieraz byłem.

Jak pan ocenia stan świadomości mieszkających tam Polaków, potomków osadników?

– Muszę powiedzieć, że ów stan świadomości jest różny. Oczywiście najwięcej wiedzą o tamtych czasach w rodzinach żołnierzy, którzy po zdemobilizowaniu osiedli na tamtych terenach.

Żołnierzy osadników oburza milczenie albo przeinaczanie przeszłości w ramach realizowanej polityki historycznej?

– Wydaje mi się, że coraz mniejsza pamięć o walkach w tamtym czasie, o ich zaciekłości i stratach była już obserwowana grubo wcześniej niż przed obecną polityką historyczną, która na pewno nie przyczynia się do znajomości walk o Wał Pomorski.

Pociechą niech będzie to, że w ramach oddolnej inicjatywy otwarto niedawno Muzeum Wału Pomorskiego w Wałczu.

———————————–

Walki o przełamanie Wału Pomorskiego 1-11 lutego 1945 r.

Brała w nich udział 1 Armia WP pod dowództwem gen. Stanisława Popławskiego. W początkowej fazie 4. i 1. dywizja piechoty, potem także 6. i 3., a w końcowym etapie też 2. dywizja piechoty. W wyniku walk życie straciło 3420 żołnierzy polskich, 2180 zaginęło, a 8472 zostało rannych.

Strony: 1 2 3

Wydanie: 7/2010

Kategorie: Wywiady

Napisz komentarz

Odpowiedz na treść artykułu lub innych komentarzy