Tag "Kacper Leśniewicz"
W Polsce nawet lewica jest prawicowa – rozmowa z prof. Moniką Płatek
Budujemy państwo neoliberalne, które liczy się z kasą, a nie z człowiekiem Prof. Monika Płatek – dr hab., profesor UW; kieruje zakładem kryminologii na Wydziale Prawa i Administracji UW. Wykłada także na Gender Studies w Polskiej Akademii Nauk, członkini Polskiego Stowarzyszenia Edukacji Prawnej. Prawica i Kościół triumfują, za chwilę oficjalnie obejmą władzę. Robotnicy, osoby starsze i ludzie młodzi są w sferze ich wpływów. – Powinniśmy zacząć od początku, czyli od przemian systemowych. Nie możemy powiedzieć, że nie wiedzieliśmy, jakie będą
Rozum w Polsce wysiada
Nam ciągle imponują naziści. My chcemy być jak oni Prof. Joanna Tokarska-Bakir – antropolożka kultury, religioznawczyni. Pracuje w Instytucie Slawistyki PAN. Kieruje pracownią Archiwum Etnograficzne prowadzącą systematyczne etnograficzne badania południowo-wschodniej Polski w zakresie pamięci o Żydach i Holokauście. Zajmuje się antropologią historyczną, przede wszystkim problematyką pogromów antyżydowskich, etnografią Zagłady, antropologią piętna. Laureatka m.in. nagrody YIVO im. Jana Karskiego i Poli Nireńskiej za rok 2007 oraz Nagrody im. ks. Stanisława Musiała za rok 2010. Autorka
Społeczeństwo lepszych i gorszych – rozmowa z dr hab. Janem Sową
Nie mamy już szlachty, ale mamy gigantyczną arogancję władzy. Zgodę na pomiatanie słabszymi Dr hab. Jan Sowa – socjolog i kulturoznawca, pracownik naukowy Katedry Antropologii Literatury i Badań Kulturowych Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wydał zbiór esejów „Sezon w teatrze lalek” (2003) oraz monografie: „Ciesz się, późny wnuku! Kolonializm, globalizacja i demokracja radykalna” (2007) i „Fantomowe ciało króla. Peryferyjne zmagania z nowoczesną formą” (2011). Redaktor i współredaktor wielu książek z zakresu teorii i krytyki społecznej. „Ktoś, kto
Biedne dziecko to nie jest dopust boży – rozmowa z prof. Wielisławą Warzywodą-Kruszyńską
Bieda wśród dzieci oznacza odrzucenie przez rówieśników Prof. Wielisława Warzywoda-Kruszyńska – dyrektor Instytutu Socjologii Uniwersytetu Łódzkiego, kierownik Katedry Socjologii Stosowanej i Pracy Socjalnej. Autorka licznych badań i publikacji poświęconych problematyce biedy, ubóstwa i wykluczenia społecznego, zwłaszcza wśród dzieci i młodzieży. Od wielu lat zajmuje się pani badaniem biedy dzieci. Czy to prawda, że wśród dzieci ma ona większy zasięg niż wśród dorosłych? – Zgadza się. W połowie lat 90. z naszych badań wynikało,
Inny system jest możliwy – rozmowa z prof. Kazimierzem Frieske
Społeczeństwo bez minimum solidarności nie może istnieć Prof. Kazimierz Frieske – kierownik Zakładu Problemów Społecznych i Planowania Społecznego Instytutu Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego, wykładowca Wyższej Szkoły Handlu i Prawa im. Ryszarda Łazarskiego oraz Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, dyrektor Instytutu Pracy i Spraw Socjalnych. Specjalizuje się w socjologii prawa oraz socjologii problemów społecznych. Autor licznych prac opisujących m.in. procesy marginalizacji społecznej. Panie profesorze, żyjemy w kraju rosnących nierówności dochodowych. Znajdują one wyraz m.in. w nierównym dostępie obywateli do takich
Kolejka do Tuska
Rodzice i opiekunowie niepełnosprawnych, rodziny wielodzietne, pielęgniarki, lokatorzy, ludzie starsi, młodzi bez pracy i perspektyw… „Jak te matki nawrzucały Tuskowi”, rozniosło się po Polsce po spotkaniu premiera z rodzicami dzieci niepełnosprawnych. Nieważne, czy rzeczywiście mu nawrzucały i czy stracił na tym wizerunek Donalda Tuska oraz Platformy Obywatelskiej. Ważniejsze w całej tej sprawie jest to, że Polacy zobaczyli, że tylko determinacja protestujących przynosi efekty i dopiero w obecności mediów rządzący biorą się do rozwiązywania nabrzmiałych problemów osób potrzebujących pomocy. Jednocześnie zaczęli zadawać
Ateiści lepiej znają Biblię
Niewierzący musieli przyswoić sobie znacznie więcej wiedzy z zakresu religii, żeby móc przejść na ateizm dr Radosław Tyrała – socjolog zatrudniony na Wydziale Humanistycznym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Studia magisterskie – z socjologii i z filozofii – ukończył na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Pracę doktorską poświęconą tematyce statusu mniejszościowego polskich niewierzących obronił w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Opublikował m.in. książki: „O jeden takson za dużo. Rasa jako kategoria społecznie problematyczna” (2005) oraz „Dwa bieguny ewolucjonizmu.
Interes własny jako misja – rozmowa z dr hab. Marianem Dobrzyńskim
Korporacja jest gotowana każdą nieprawość, która sprzyja jej interesom Dr hab. Marian Dobrzyński – profesor Uniwersytetu Warszawskiego, wykładowca w Katedrze Psychologii i Socjologii Zarządzania Wydziału Zarządzania Twierdzi pan w swoich publikacjach, że współczesna praktyka zarządzania jest wzorowana na doktrynie neoliberalnej. Jak pan to uzasadnia? – Według idei neoliberalnej, wolny rynek funkcjonuje zgodnie z naturalnymi siłami podaży i popytu, które zapewniają równowagę rynkową i monetarną oraz optymalne zatrudnienie. Głównym (jedynym) motywem podmiotów
Brak odpowiedzialności za słowa – rozmowa z dr hab. Anną Gizą-Poleszczuk
Nie mam nic do powiedzenia, jestem nieciekawy – takiego myślenia trzeba oduczyć Dr hab. Anna Giza-Poleszczuk – socjolog, profesor Uniwersytetu Warszawskiego, prorektor ds. rozwoju i polityki finansowej UW. Działaczka społeczna. Wspólnie z prof. Mirosławą Marody napisała książkę „Przemiany więzi społecznych”. W tym roku wydana została jej książka „Gabinet luster. O kształtowaniu samowiedzy Polaków w dyskursie publicznym”. W książce „Gabinet luster” poświęca pani rozdział opowieści o dwóch Polskach, która dominuje w mediach i życiu publicznym. W tej opowieści
Skąd wstyd u artysty – rozmowa z Arturem Żmijewskim
Świat artystów znowu jest światem odmieńców, ludzi, którzy robią dziwne rzeczy Artur Żmijewski – artysta sztuk wizualnych „Pragnienie bycia aktywnym podmiotem kreującym świat społeczny i polityczny miało ukrytego przeciwnika. Był nim i jest do dzisiaj wstyd” – to pana słowa w odniesieniu do artystów. Skąd ten wstyd? – Wydawało mi się, że w artystach jest on pozostałością po różnych nieetycznych zachowaniach ich poprzedników, po wspieraniu totalitarnych reżimów. Ten wstyd jest w jakiś sposób świadectwem
