Tag "Andrzej Walicki"
O Rosji inaczej
„O Rosji inaczej” to najnowsza książka prof. Andrzeja Walickiego opublikowana przez Fundację Oratio Recta, wydawcę PRZEGLĄDU. Wokół jej zawartości oraz poglądów autora toczyła się dyskusja, której przysłuchiwało się ponad 60 osób. Niestety, bez udziału prof. Walickiego, który w dniu promocji nieszczęśliwie doznał urazu kręgosłupa. Prof. Janusz Dobieszewski, prof. Paweł Kozłowski i dr Jarosław Dobrzański omówili treść książki, szczególnie akcentując poglądy prof. Walickiego na temat współczesnej Rosji, Władimira Putina, a także naszej obecnej polityki wschodniej. W dyskusji profesorowie
Niedokończony spór o Polskę
O realizmie politycznym Andrzeja Walickiego Ponad trzy dekady temu, w obliczu upadku pierwszej Solidarności, w londyńskim „Aneksie” redagowanym przez Aleksandra Smolara pojawił się nietypowy dla emigracyjnej publicystyki tekst, będący zarazem próbą oceny przyczyn porażki Solidarności, jak i rozrachunkiem z głównym nurtem antysystemowej opozycji wobec władz PRL1. Tekst nietypowy w tym sensie, że do tej pory pisma emigracyjne stosowały nadzwyczajną taryfę ulgową wobec krajowej opozycji, przyjmując, że wszelka krytyka oznacza jej osłabianie
Nieżywy Marks wciąż straszy
Gratuluję naukowcom z Uniwersytetu Szczecińskiego i dziękuję im za zorganizowanie konferencji naukowej poświęconej Karolowi Marksowi. Wkroczeniem policji nie powinni byli być zaskoczeni, bo ustawodawstwo zabraniające publicznego manifestowania symboli komunizmu, a Marks jest czymś gorszym niż symbol, bo głównym i najbardziej wpływowym twórcą ideologii komunistycznej, otóż to ustawodawstwo jest powszechnie znane i egzekwowane z ogłuszającym biciem w bębny tudzież z pedanterią, jakiej w Polsce się nie spotyka w żadnej innej dziedzinie. Organizatorzy konferencji wiedzą, że w Polsce obowiązuje dekomunizacja ulic,
Sprawa Krońskiego
Artykuł Marka Beylina o filozofie Tadeuszu Krońskim bardzo mnie zainteresował i przypomniał mi spory polityczne należące już do historii idei, ale do dziś zachowujące pewne praktyczne znaczenie. Tadeusz Kroński jest szerzej znany dzięki Miłoszowi, który się z nim przyjaźnił i uważał go za swojego mentora. W zaciekawiający sposób pisał o nim jako o wysoce nieprzeciętnej osobowości i wnikliwym myślicielu. Wyrobić sobie pogląd o Krońskim jedynie na podstawie tekstów, jakie pozostawił, można tylko w grubym przybliżeniu, ale Marek Beylin zna go przez pośrednictwo
Kombatanctwo odsłania twarz
Czasopismo „Arcana” opublikowało (4/2016) wywiad redaktora naczelnego Andrzeja Nowaka z prof. Andrzejem Walickim. Cała publikacja jest nader interesująca, a szczególnie zastanowiła mnie następująca wypowiedź Walickiego: „W Polsce zwyciężyła świadomość »kombatancka«”. (Proszę zwrócić uwagę na cudzysłów). „Utwierdzała się w Polsce taka świadomość kombatancka, która zamiast otwierać się na jakieś pozytywne ideały – czy to europejsko-liberalne, czy liberalno-patriotyczne – główną legitymizację nowej elity tworzyła z antykomunizmu. Co ja mówię, to nie antykomunizm, to antypeerelizm. Ja uważam, że zmiany nie powinny polegać
Prof. Andrzej Walicki o prywatyzacji reprywatyzacji, milczeniu lewicy i spadku po Balcerowiczu
U źródeł „prawoskrętu”, czyli ideologia restauracji Tak zwana dobra zmiana, zapoczątkowana w końcu ubiegłego roku, była wydarzeniem tak ważnym, że mimo fatalnego stanu zdrowia nie mogłem na nią nie zareagować. Aby zinterpretować ją w szerszym kontekście problemowym i czasowym, napisałem na ten temat obszerny artykuł pt. „Stare zadania dla nowej lewicy”, przeznaczony dla tygodnika PRZEGLĄD. Artykuł napisany został w połowie grudnia 2015 r., ale z różnych względów (które rozumiałem i akceptowałem) opublikowany został miesiąc później (nr 3, 18-24.01.2016, s.
Stare zadania dla nowej lewicy
Wiele uprawnień przyznanych obywatelom przez konstytucję istnieje tylko na papierze Wybór między „ważnym” a „najważniejszym”, czyli odmowa milczenia o ważnych sprawach w imię skupienia całej uwagi na jednej, uznanej za najważniejszą, jest zawsze sprawą trudną. Na ogół bowiem ludzie pragnący mówić o tym, co najważniejsze długofalowo, oskarżani są o lekceważenie tego, co najważniejsze w danej chwili. Jest tak właśnie dziś, jesteśmy bowiem świadkami olbrzymiej presji wywieranej przez opiniotwórczy mainstream na osoby pragnące zachować pewną niezależność sądu w obliczu dokonanego
Andrzej Walicki o poglądach Władimira Putina
Putin zgadzał się z Sołżenicynem, że Rosja nie może już być imperium o ambicjach światowych W znakomitym czasopiśmie „Przegląd Polityczny” (nr 130, rok 2015) opublikowany został obszerny artykuł prof. Andrzeja Walickiego o poglądach Władimira Putina. Tytułowe pytanie artykułu: „Czy Władimir Putin może stać się ideowym przywódcą światowego konserwatyzmu?” jest oczywiście retoryczne, prezydent Rosji nie ma aspiracji do sprawowania ideowego przywództwa. Swoje poglądy o charakterze filozoficznym wygłasza rzadko, ostrożnie i w ramach zwyczajowych uprawnień przysługujących
Do wojny potrzeba dwóch stron
Dlaczego Putin kazał zająć Krym i jaką w tym rolę odegrały Stany ZjednoczoneArtykuł został ukończony 8 kwietnia i nie odnosi się bezpośrednio do wydarzeń, które nastąpiły po tej dacie. Dla osób dobrze życzących wszystkim naszym sąsiadom na Wschodzie i krytycznych wobec nieodpowiedzialności lansowanej u nas antyrosyjskiej histerii nie jest rzeczą miłą wypowiadanie się na temat konfliktu rosyjsko–ukraińskiego za naszą granicą. Nie ulega przecież wątpliwości, że Rosja Putina, dokonując aneksji Krymu i angażując się wojskowo w poparcie separatystów
Gratulujemy, Panie Profesorze!
Prof. Andrzej Walicki, historyk idei, członek rzeczywisty PAN, a także autor wielu artykułów w PRZEGLĄDZIE, z okazji 85. urodzin został uhonorowany nagrodą specjalną ministra kultury i dziedzictwa narodowego. W uzasadnieniu czytamy: „W uznaniu nieocenionych zasług dla kultury polskiej wraz z gorącym podziękowaniem należnym wybitnemu uczonemu oraz życzeniami dalszych sukcesów w pracy naukowej, a także działalności na rzecz polskiej myśli humanistycznej”. Nagrodę dostojnemu jubilatowi wręczył prof. Krzysztof Kosela z Uniwersytetu Warszawskiego. Gratulujemy, Panie Profesorze!
