Kultura
Alfabet Bogusława Kaczyńskiego
Od „Aidy” do Miry Zimińskiej – sławy polskiej i światowej sceny, wielkie przedstawienia, historia muzyki A „Aida”. Najsławniejsza opera historyczna, jaką kiedykolwiek skomponowano. Miała uświetnić otwarcie Kanału Sueskiego w Egipcie w 1869 r., ale jej premiera z powodu wojny francusko-pruskiej opóźniła się aż o dwa lata. Na tę premierę zjechali miłośnicy muzyki z całego świata: królowie, dyplomaci, arystokraci i rozmiłowana w sztuce operowej publiczność. Mimo że świat zmienił się pod każdym względem, opera ta należy do żelaznego repertuaru i jest
Kompozytorem trzeba się urodzić
Rozmowa z Krzysztofem Pendereckim – kompozytorem, dyrygentem Kamień milowy muzyki ostatnich kilkudziesieciu lat to nasza, europejska i środkowoeuropejska, awangarda muzyczna lat 50. i początku 60. – Co pana zdaniem jest największym kamieniem milowym na drodze rozwoju muzyki w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat? – Myślę, że taki kamień milowy to nasza, czyli europejska i środkowoeuropejska, awangarda muzyczna lat 50. i początku 60. Była ona wtedy ruchem twórczym, który rzeczywiście walczył o coś zupełnie nowego,
A soliści swoje
Kryzysowe Spotkania Teatrów Jednego Aktora w trzy dni To miał być festiwal w wersji kryzysowej. Jego niestrudzony dyrektor artystyczny Wiesław Geras zapowiadał, że skromniejsze środki zmuszają do oszczędności. Tak więc wszystko rozegrało się w iście ekspresowym tempie – jeden dzień na Ogólnopolski Festiwal Teatrów Jednego Aktora i dwa dni na spotkania międzynarodowe, Wrocławskie Spotkania Teatrów Jednego Aktora, tzw. WROSTJA, które odbywały się już po raz 43. Oszczędności oszczędnościami, ale obejrzeliśmy łącznie 25 spektakli,
Najpierw przyjeżdża klawiszowiec
Rozmowa z Mikiem Kaminskim Na koncertach staramy się trzymać znanego brzmienia. Gramy przede wszystkim hity, do których słuchacze przez lata zdążyli się przywiązać – Ma pan polskie nazwisko, ale nie mówi po polsku. – Niestety nigdy nie miałem okazji, żeby się nauczyć. Mój tata był Polakiem, ale nigdy nie byłem w Polsce prywatnie, przyjeżdżałem jedynie na koncerty. – No właśnie, a teraz ELO zakończyła serię koncertów w Polsce. Jakie wrażenia? – Bardzo pozytywne. Czujemy, że wiele osób nas zna, w trakcie
Mucha nie siada
Rozmowa z Anną Muchą, aktorką, triumfatorką „Tańca z gwiazdami”, wcześniej radną i dziennikarką Mam nadzieję, że przede mną jeszcze z 50 szczęśliwych lat – Jakie to uczucie, w tak młodym wieku być tak znaną, bogatą, piękną, kochaną przez tłumy? Czy to tylko euforia? – Przede wszystkim, jest to bardzo miłe uczucie. Chodzi tu zwłaszcza o satysfakcję z sumy wykorzystanych szans. Uważam bowiem, że naprawdę, w każdej chwili można zmieniać swoje życie – i zmienić je wedle swych oczekiwań. Dlatego bardzo mi imponuje
Ossolineum na skraju bankructwa
Spór między prezesem a dyrektorem przeszkadza w ratowaniu najstarszej polskiej oficyny wydawniczej Ossolineum – założone w 1817 r. w Wiedniu, następnie przeniesione do Lwowa, a po wojnie do stolicy Dolnego Śląska, najstarsze z istniejących w Polsce wydawnictw – jest poważnie zagrożone upadkiem. Powodem jest trzymilionowe zadłużenie firmy, która dziś jest spółką prawa handlowego, ale do niedawna była przedsiębiorstwem państwowym. Dług, wynikający m.in. z niepłacenia składek ZUS i innych zobowiązań, powstał w końcówce istnienia wydawnictwa państwowego, jednak przy przekształcaniu
O Nowej (to) Hucie opera
Im starsi odbiorcy, tym więcej rozumieją z historii Rozmowa z Bzykiem (Marcinem Bąkiem) Skwarem (Andrzejem Skwarkiem) – członkami zespołu WU-HAE – Wasz nowy album, „Opera nowohucka”, budzi zainteresowanie mediów i publiczności. Wydawać by się mogło, że Nowa Huta nie może być inspiracją dla artystów… Skwar: – Pomysł pojawił się dwa lata temu. Pewnego dnia ktoś przyniósł nam „Poemat dla dorosłych” Adama Ważyka z 1955 r., który był wymarzony do muzyki, jaką
Włożyłem kij w mrowisko
Rozmowa z Janusemz Morgensternem, reżyserem Nie interesują mnie chodzące ideały. Bohater przez swoje słabości jest ciekawy Jeden z bardziej tajemniczych polskich reżyserów. Nie lubi wspomnień, unika wynurzeń o swoim dzieciństwie, młodości na Podolu, okupacyjnej gehennie, gdy musiał się ukrywać. „Nie mówię o wojnie”, stawia sprawę twardo. W filmie Krzysztofa Krauzego „Ćwiczenia z niepamięci” mówi: „Moje prawdziwe życie zaczyna się od 1949 r., czyli od momentu dostania się do szkoły filmowej” (ukończył ją w 1954 r.). Najwięcej o Morgensternie dowiadujemy się właśnie
Artysta wyrafinowany
Rozmowa z Wojciechem Siemionem Pół wieku po premierze „Wieży malowanej” To było za jego STS-owskich czasów, pod koniec lat 50. Wojciech Siemion namawiał Jerzego Andrzejewskiego, aby napisał dla Studenckiego Teatru Satyryków coś o Prometeuszu. Andrzejewski się wzbraniał, ale kiedy Siemion przywiózł mu ze Stanów cały pakiet materiałów od Jana Kotta o mitycznym herosie, wreszcie uległ namowom. Wyszedł z tego poemat sceniczny, którego bohatera miał zagrać… Siemion. Prometeusza? Nie inaczej. Tak go pisarz odmalował we wstępie: „Powinien go grać
Walcząca z gniewem
Rozmowa z Katarzyną Nosowską, wokalistką, duszą i sercem grupy Hey Kiedy piszę: „dom to nie miejsce, lecz stan”, naprawdę w to wierzę – Fani dobrej piosenki z tekstem smakują wciąż twój album „Osiecka”. Odnoszę wrażenie, że symbioza dusz w tym przypadku wydała owoc w postaci tekstów do albumu „Miłość! Uwaga! Ratunku! Pomocy!”. – Rzeczywiście, tak intensywne obcowanie z twórczością bodaj najlepszej polskiej tekściarki zobowiązuje. Poprzeczka automatycznie zostaje umieszczona wyżej. To bardzo mobilizujące. – Trudno pisać teksty
