Kultura
Gwiezdna wojna w teatrze
Krystyna Janda i Joanna Szczepkowska były siostrami u Bardiniego, później koleżankami w Powszechnym. Czy musiały się poróżnić? Warszawka podniosła alarm – Krystyna Janda odchodzi z Teatru Powszechnego. Kłótnia na całego między Szczepkowską a Jandą. Skandal w teatrze. Przykre sygnały płynące ze świata kultury, który cierpi na notoryczne problemy finansowe, nie są zjawiskiem krzepiącym. Awantura jednak została z ogromnym zainteresowaniem podchwycona i wypromowana przez dziennikarzy. Szybko ustalono, że głównym powodem konfliktu miał być wybór Joanny Szczepkowskiej do rady artystycznej
Mickiewicz pod strzechy, ja do wariatkowa
Zamiast pochwał krytyków wolę słyszeć od terapeutów, że moja książka pomaga leczyć depresję Katarzyna Grochola – Jaki światopogląd ma najpopularniejsza polska pisarka? Obchodzi panią świat, w którym żyjemy? Polska, Polacy? – Pewnie, że obchodzi, chociaż nie oglądam nałogowo wszystkich dzienników w telewizji jak mój szwagier. Mój światopogląd jest taki jak świat, w którym żyję. A świat, w którym żyję, jest światem dobrym. Gdyby było inaczej, musiałabym sobie żyły poderżnąć. – A miała kiedyś pani taką chęć? –
Wirtuoz z wiertarką
Tylko dziecko albo dureń może twierdzić, że kultura utrzyma się sama Konstanty Andrzej Kulka (ur. w 1947 r.), światowej sławy polski skrzypek, uczeń S. Hermana w liceum muzycznym, absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Gdańsku. W 1964 r. wyróżniony na Międzynarodowym Konkursie im. N. Paganiniego w Genui, w 1966 r. zdobył I nagrodę w Międzynarodowym Konkursie Radiowym w Monachium, co zapoczątkowało jego międzynarodową karierę. Od tej pory grał w najważniejszych salach koncertowych świata, z najlepszymi orkiestrami. – Grał pan we wszystkich liczących się salach
Potrafię śmiać się z siebie
Nikt z widzów nie utożsamia się z Maliniakiem, każdy widzi w nim swojego krewnego lub sąsiada Roman Kłosowski (ur. 14.02.1929 r. w Białej Podlaskiej) – warszawską PWST ukończył w 1953 r., po czym trafił do teatru w Szczecinie, gdzie debiutował rolą Frania w „Szczęściu Frania” Perzyńskiego. Od 1955 r. występuje w Warszawie. Wśród jego teatralnych ról są m.in.: Spodek w „Śnie nocy letniej”, Szwejk w „Przygodach dobrego wojaka Szwejka”, Ryszard III w „Ryszardzie III” Szekspira, Horodniczy w „Rewizorze” Gogola i in.
Przepraszam za Gibsona…
W „Pasji” męka Chrystusa pokazana jest w sposób odrażający, naturalistyczny, graniczący z sadyzmem Prof. John T. Pawlikowski, wykładowca Catholic Theological Union w Chicago, przewodniczący Międzynarodowej Rady Chrześcijan i Żydów – Czy „Pasja” jest filmem antyżydowskim? – Nie chce mi się wierzyć, że Gibson miał zamiar świadomie nakręcić film antysemicki. Jednak ukazywanie Żydów jako głównych sprawców śmierci, czym nawiązuje do utartych wizerunków, było w historii chrześcijaństwa źródłem wielu wybuchów nienawiści przeciwko nim, niejednokrotnie
Biblioteka z charakterem
Dziś dobry bibliotekarz musi być świetnym znawcą literatury, psychologiem, plastykiem, informatykiem… Miejska Biblioteka Publiczna im. Józefa Wybickiego w Sopocie zajęła pierwsze miejsce w kraju w konkursie „Biblioteka – lokalne centrum informacji, kultury i edukacji”. Finał konkursu nastąpił w końcówce ubiegłego roku, a jego organizatorami byli: Biblioteka Narodowa, „Przegląd”, Stowarzyszenie Bibliotekarzy Polskich i Polska Izba Książki. W piątkowy wieczór w Miejskiej Bibliotece Publicznej im. Józefa Wybickiego w Sopocie wrze jak w ulu, drzwi się
Goj Mleczarzem
„Skrzypek na dachu” wraca na Broadway… z Londyńczykiem w roli głównej Tradycja. Bez niej nie masz równowagi. Jesteś jak… Jak… skrzypek na dachu. Dotąd się zgadza. Kola Mintzer, właściciel sklepu spożywczego z Brooklynu, gada tekstem Tewji Mleczarza. Mintzer ma szczególny powód do troski, bo chował się w jednym kibucu z Chaimem Topolem. Kim jest Topol, wie każdy. To przecież Tewje Mleczarz! Kto go nie zna z filmu… Dobrze, że tego nie słyszy publicysta kulturalny nowojorskiego „Daily News”, Philip Roura.
Ewangelia według Gibsonów
„Pasja” wywoła antyżydowskie rozruchy? Ci, którzy zdołali obejrzeć jedną z wersji „Pasji Chrystusa”, są skłonni przychylić się do poglądu, że do grona ewangelistów – Mateusza, Marka, Łukasza i Jana – mają silną ambicję dołączyć także Hutton i Mel. Ojciec i syn: Gibsonowie. Na 25 lutego zaplanowano premierę filmu w USA i drugiej ojczyźnie Gibsonów – Australii. W obu tych krajach są zaś dwa miejsca, gdzie prezentację obrazu przeżywa się w sposób specjalny. To Tangambalanga w australijskiej
Trwam przy niesłusznych poglądach
Ryszard Marek Groński Śpiący rycerze to jedyna rezerwa kadrowa, jaką dzisiaj mamy – W swoich felietonach, tekstach satyrycznych, piosenkach i książkach unika pan tonu serio. – Odpowiada mi pozycja świadka. – Ale także komentatora, prześmiewcy, przekłuwacza balonów? Mam wrażenie, że to, co się dzieje dokoła – w kulturze, polityce, obyczaju, czyli dziedzinach, wokół których krążą pana teksty – angażuje pana emocjonalnie, choć pisze pan zawsze z dystansem, „na zimno”. – Bardzo
Romantyczny cudzoziemiec
W każdym języku mówię z akcentem. Jestem obcy w każdym filmie Omar Sharif, prawdziwe nazwisko Michael Shalhoub, urodził się 10 kwietnia 1932 r. w Aleksandrii. Ojciec, zamożny Egipcjanin, właściciel dobrze prosperującego przedsiębiorstwa drzewnego, był muzułmaninem, zaś pochodząca z Libanu matka była chrześcijanką. Omar studiował matematykę i fizykę w Victory College w Kairze. Jako aktor zadebiutował w 1953 r. w filmie francusko-tunezyjskim. Po tym filmie z dnia na dzień stał się najpopularniejszym aktorem w Egipcie. Na planie poznał
